Vicenz Priessnitz urodził się w 1979 roku. Jego rodzinny dom stał na wzgórzu Grafenberg niedaleko miasta Fryvalowa, był jednym z domów, które tworzyły osadę zwaną "Kolonia Grafenberg", która była założona już w 1750 roku. Jego rodzice Franciszek i Teresa Priessnitzowie prowadzili bardzo prosty i twardy żywot, najmowali się do pracy, wstawali o 4-tej godzinie i do takiego stylu życia przyzwyczaił się mały Vincenz. Do szkoły chodził w Fryvaldzie. Już jako mały chłopak interesował się przyrodą. Wiedział, że rośliny do życia potrzebują słońca, powietrza i dużo wody. Sam zaczął używać zimnej wody ze studni do kąpieli i zapytany odpowiedział" "To nie chłód, który leci, ale ciepło, które wywołało użycie wody ze studni leczy i jest zdrowe". W wieku 18 lat nazwany został "Wodni doktor". W roku 1818 leczył ludzi w drewnianym domu, a w 1822 postawił pierwszy kamienny dom, który stoi do dziś. Przyjmował chorych stosując wodne kąpiele, masaże i bicze szwedzkie. W roku 1826 miał już około 200 pacjentów, była to okoliczna szlachta i ważne osobistości z cesarskiego domu. W roku 1838 zbudował wielkie łazienki, które stoją do dziś. Różni lekarze uważali go za szarlatana, że tym sposobem, że tym sposobem leczy ludzi. W roku 1832 w czasopiśmie, które wychodziło w Nysie "Oberschleisesicher Burgerfriend" była też wzmianka o Grafenberskim kurorcie i leczeniu kąpielami, dietą i poceniu się w parze wodnej (sauna). W roku 1833 dwaj chirurdzy niemieccy napisali do władz doniesienie na Vincenza, że leczy różne choroby tylko wodą. W latach 1838-1839 następuje rozkwit "Łaźni", w których leczy się rocznie 1700 chorych. Leczył się tu też pisarz rosyjski Mikołaj Gogol. Pije, jak potem wspomina, 18-20 szklanek wody źródlanej dzienne. W 1847 roku Priessnitz zachorował na zapalenie opon mózgowych, był coraz słabszy, to ostra zima 1850/1851 roku tak wpłynęły na Jego stan zdrowia. Zmarł 28 listopada 1854 roku, został pochowany w grobowcu na Grafenbergu. opracowano na podstawie wydawnictw czeskich: Informatora Turystycznego oraz przewodnika "Jeseniky"
Barbara Heska - Opole
XII/5 ŚLĄSKIE SYMPOZJUM KRAJOZNAWCÓW