Widokówki pojawiły się pod koniec XIX wieku. Poczta austriacka wprowadziła projekt nowej formy otwartej (przesyłanej bez użycia kopert) korespondencji wg pomysłu prof. Hermanna, z dniem 1.10.1868 r. Wcześniejsze próby w latach 1865 i 1868 wprowadzenia do obiegu pocztowego typu taniej korespondencji dokonane w Niemczech, zostały przez ówczesne władze pocztowe zaniechane. Pierwszym z niemieckich wnioskodawców był pracownik berlińskiej poczty Heinrich von Stephan. Wprowadzenie przez pocztę Austro - Węgier "karty korespondencyjnej" otworzyło przed nią pocztowe szlaki na całym świecie. W ostatnich latach XIX wieku w Polsce również rozpoczęło się kolekcjonowanie kart pocztowych. Polska należy obecnie do krajów o rozwiniętym kolekcjonerstwie widokówek. W pierwszych latach po II wojnie światowej tylko nieliczni interesowali się kolekcjonerstwem kart pocztowych. Moda na "nowoczesność" spowodowała, że pozbywano się starych mebli z wypełnionymi szufladami widokówek, które przeznaczano na makulaturę i tym samym zniszczono cenne dzisiaj eksponaty. Pierwszym, który w powojennej Polsce poświęcił się badaniom historii widokówki był mieszkający w Krakowie lwowski kolekcjoner Henryk Bednarski. Na zorganizowanej wystawie są również pieniądze zastępcze miasta Głuchołazy (Ziegenhals) z okresu początków XX wieku oraz widokówki między innymi: 1) Kościół św. Wawrzyńca jest wybudowany w stylu barokowym. Do wnętrza świątyni prowadzi kamienny portal z XIII wieku. Cienistą nawę, boczne kaplice i empory świątyni zdobią cenne dzieła barokowe i rokokowe. Pochodzenie wezwania kościoła należy zapewne wiązać z ówczesną eksploatacją złota. Święty Wawrzyniec jest bowiem patronem górników złota. Głuchołazy zostały założone przez biskupa Wawrzyńca w latach 1220 - 32. 2) Góra Chrobrego 495 m n.p.m. w zakolu rzeki Białej Głuchołaskiej, do której opada urwistym stokiem. Na Przedniej Kopie zachowało się około 100 szybów po dawnej eksploatacji złota. Na Górze Chrobrego znajduje się Kaplica Św. Anny. Towarzystwo Promenadowe wytyczyło liczne ścieżki a w 1898 roku otwarto 22 m kamienną wieżę widokową. W 1927 r dobudowano drewnianą salę jadalną i budynek noclegowy. W XIX w. Głuchołazy stały się popularnym uzdrowiskiem, a swoje metody propagował tu twórca leczenia wodą Wincent Priessnitz. Status uzdrowiska Głuchołazy utraciły po wojnie, ale do dziś zachowała się piękna zielona dzielnica zdrojowa. Mgr Stanisław Wierzbicki, Mgr inż. Andrzej Zydek Członkowie Polskiego Towarzystwa Numizmatycznego Oddział w Opolu.