 |
Góry Opawskie to jedyny masyw górski na Opolszczyźnie. Ma on charakter wyraźnie wypiętrzonego grzbietu, ciągnącego się od doliny Białej Głuchołaskiej na zachodzie po dolinę Prudnika na wschodzie. Jest to najbardziej wysunięty na wschód fragment Sudetów polskich. Głuchołazy to kolejne średniowieczne miasteczko w dawnym "imperium" biskupów z Wrocławia. Początkowo Głuchołazy rozwijały się głównie dzięki górnictwu złota, srebra i żelaza, a także specjalności całych Sudetów - tkactwu lnianemu. Ok. XVII w. zmęczeni kontrreformacyjną aktywnością jezuici przyjeżdżali reperować tu nadwątlone zdrowie, tworząc jedyny w swoim rodzaju mnisi zdrój. Na terenie gminy Głuchołazy znajduje się Park Krajobrazowy Góry Opawskie Obszar Gór Opawskich obfituje w różnorodne pod względem trudności trasy rowerowe oraz szlaki turystyczne Jarnołtówek - wieś powstała jako osada w XIII w. założona przez kolonistów z Frankonii. Początkowo parano się płukaniem złota, lecz po wyczerpaniu kruszcu podstawa utrzymania stało się tkactwo, a nawet produkcja papieru. Od XIX w. wieś ma charakter letniskowy i sanatoryjny. Pokrzywna, jest malowniczo położoną wsią letniskowa położoną w centrum Gór Opawskich. Leżąca w dolinie Złotego Potoku już od połowy XIX wieku przyjmowała turystów, którzy nazwali tę okolicę Górnośląską Szwajcarią. Pod koniec XIX wieku powstały tu pierwsze oznakowane szlaki turystyczne, natomiast największy rozwój turystyki datuje się na okres przed I wojną światową, kiedy zbudowano stację kolejową i otwarto drogę z Prudnika do Głuchołaz, a później po wybudowaniu zalewu na Złotym Potoku. Dziś okolica i sama Pokrzywna przeżywają drugą młodość. Główną letnią atrakcją Pokrzywnej jest leśne kąpielisko na bazie niewielkiego przedwojennego zalewu. Z Pokrzywną, w kierunku Prudnika łączy się Moszczanka, także aspirująca do miana wsi turystycznej. Historia Głuchołaz Miasto założone zostało w 1222r. a w XIV w. zostało otoczone murami obronnymi. Zdobyte jednak i zniszczone podczas wojen husyckich. W XV i XVI w. Głuchołazy stały się miastem górniczym. Wydobywano złoto i rudy żelaza. Po upadku górnictwa rozwinęło się tkactwo. W XIX w. nastąpił rozwój przemysłu - fabryki i browary, oraz otwarto połączenie kolejowe z Nysą i Prudnikiem. W XIX w. powstało także tutaj uzdrowisko wzorujące się na pomyśle z pobliskiego Jesenika w wykorzystaniu wodolecznictwa. Podczas XX w. dwukrotnie miasto nawiedziły powodzie - w 1903 r. i w 1997 r. wywołując duże straty. Do XVI wieku mieszkańcy grodu trudnili się głównie wydobywaniem złota. Oblicza się, że przez około 250 lat eksploatacji głuchołaskich złóż uzyskano tu blisko 2800 kilogramów kruszcu. Źródłem utrzymania mieszkańców było także rolnictwo. Pomyślnie rozwijały się też takie rzemiosła jak piekarnictwo, rzeźnictwo czy szewstwo. Na początku XVI wieku zaczęły w mieście powstawać murowane kamienice, a w 1552 roku w rynku stanął renesansowy ratusz. Wybrukowano wówczas miejskie ulice. W parkowych lasach koło dzielnicy Zdrój, szczególnie od strony Białej Głuchołaskiej zachowały się sztolnie dawnych kopalń złota. Większość zabezpieczona jest kratami uniemożliwiającymi wejście. Samo uzdrowisko to bardzo ciekawa, choć miejscami jeszcze czekająca na odzyskanie blasku część Głuchołaz z pięknymi willami-pensjonatami i mnóstwem zieleni, pośród której przy ul. Parkowej jest piękne kąpielisko. Urok okolic Głuchołaz najpełniej widać z wieży widokowej na Górze Parkowej. i ostatnia próba dolnego tekstu :)
|
|
||||
|
||||||
