Głuchołazy ODP - - ĺĽĺşˇéŁĺ

Miasto Głuchołazy pomyślane od chwili założenia jako warownia pograniczna musiało być umocnione. Początkowo opasano je wałem ziemnym, palisadą i fosą. W 1344 r. Głuchołazy występują jako miasto posiadające wieże obronne, musiało więc wtedy już mieć fortyfikacje murowane. Istniały dwie bramy miejskie: Nyska (pierwsza wzmianka z 1315 r.), później zwana Dolną (1374 r.), i Górna, wzmiankowana w 1418 r. Fortyfikacje miejskie w początkach XVII wieku były zaniedbywane i zrujnowane (według informacji z lat 1603 i 1622). Około 1600 r. staraniem wójta została wzniesiona baszta przy bramie Górnej, zachowana do dnia dzisiejszego. W 1552 r. wzniesiono staraniem wspomnianego już burmistrza Kirchnera ratusz renesansowy w zachodniej części rynku. Był to czworokątny budynek z kamienia łamanego, piętrowy, ze sklepioną piwnicą, podcieniami i drewnianymi schodami zewnętrznymi; dach zdobiła wieżyczka. Na piętrze mieściły się sala posiedzeń rady, kasa i pomieszczenia dla pisarza miejskiego. Pod schodami ulokowano po stronie wschodniej dwa sklepy, po stronie zachodniej zaś - wozownię. Tenże burmistrz Kirchner zbudował browar miejski. Ciekawa w okolicy Głuchołaz jest zabudowa Jarnołtówka , która znad rzeki wspina się na stoki Biskupiej Kopy. Dokumenty wspominają o osadzie już z 1268 r. Była to wioska zamieszkana głównie przez górników, ryjących Opawy i przeszukujących aluwia Złotego Potoku w poszukiwaniu złota i innych kruszców. Obszar Gór Opawskich obfituje w różnorodne pod względem trudności trasy rowerowe oraz szlaki turystyczne Leżąca w Górach Opawskich Pokrzywna jest jedyną na Śląsku Opolskim miejscowością usytuowaną wśród typowego krajobrazu górskiego. Wieś rozłożyła się w dolinie Złotego Potoku, płynącego przez Zlate Hory w Czechach, Jarnołtówek, Moszczankę i Łąkę Prudnicką aż do połączenia z rzeką Prudnik pod miastem o tej samej nazwie. Przez okolicę Pokrzywnej, w okresie średniowiecza przebiegała granica pomiędzy posiadłościami biskupów wrocławskich (od XIV w. biskupim księstwem nyskim) a okręgiem Prudnika, leżącym początkowo w granicach Moraw, a następnie - od 1337 r. - wchodzącym w skład posiadłości piastowskich książąt opolsko-niemodlińskich.

Historia Głuchołaz
Do XVI wieku mieszkańcy grodu trudnili się głównie wydobywaniem złota. Oblicza się, że przez około 250 lat eksploatacji głuchołaskich złóż uzyskano tu blisko 2800 kilogramów kruszcu. Źródłem utrzymania mieszkańców było także rolnictwo. Pomyślnie rozwijały się też takie rzemiosła jak piekarnictwo, rzeźnictwo czy szewstwo. Właściciele domów w mieście mieli dodatkowo przywilej warzenia piwa i jego sprzedaży. Na początku XVI wieku zaczęły w mieście powstawać murowane kamienice, a w 1552 roku w rynku stanął renesansowy ratusz. Wybrukowano wówczas miejskie ulice. Działania militarne wojny trzydziestoletniej oraz wojen śląskich i napoleońskich ominęły Głuchołazy, jednak ciągłe przemarsze i stacjonowanie wojsk wyniszczyło miasto. Ponowny jego rozwój nastąpił w drugiej połowie XIX wieku, zwłaszcza po wybudowaniu w 1875 roku linii kolejowej. Połączyła ona Nysę z Opawą, a od roku 1888 także z Wiedniem i Pragą. W mieście powstały wówczas liczne zakłady przemysłowe. Nastąpił również szybki rozwój części zdrojowej Głuchołaz, która niebawem stała się znanym na Śląsku uzdrowiskiem z licznymi sanatoriami, domami wczasowymi i pensjonatami. W tutejszych sanatoriach stosowano zabiegi wodolecznictwa.

Zabytki Głuchołaz

Kamienice
Wokół rynku, zgrupowane w 4 "kwartałach" (Dolny, Górny, Kościelny i "Ku słońcu"), pochodzą w większości z okresu po pożarach w 1834. Jeszcze w 2 poł. XIX w. na 560 domów w mieście aż 340 było drewnianych! Oczywiście przy rynku stały najokazalsze, a więc murowane, za to na przedmieściach były nawet chaty, kryte strzechą. Są to skromne, zwykle dwupiętrowe budowle o dachach płaskich lub pulpitowych. Poprzednie miały podcienia i attyki. Najwęższe kamieniczki przypominają o średniowiecznym układzie wąskich działek wokół Rynku np. nr 34. Czasem zachowały się sklepione sienie (np. nr 3, 4, 20, 26, 27, 28), dekoracja stiukową (nr 2 - pszczoła, pająk i twarz Hermesa, 3 - gmerki kupca towarów kolonialnych, 6, 26, 27, 28 - te trzy odnowione) czy pilastrowa fasada (nr 6, 20), nawiązująca do klasycyzmu. Wyróżnia się barokowa kamieniczka, mieszcząca dawniej aptekę (założoną w 1810 przez nyskiego aptekarza). Posiada ona szczyt z wolutami i z dekoracją stiukową. Nr 22 ma ciekawą, drewnianą klatkę schodową i stiukową wazę nad drzwiami. Kamienica narożna od ul. Kościuszki - półkoliste balkony. Dom obok dawnego ratusza posiada klasycy styczne obramienia okien.
Kościół Parafialny
est to najstarszy zabytek miasta. Pierwsza wzmianka o proboszczu, Rudolfie, pochodzi z 1285. Uczestniczył on w pertraktacjach między biskupem Tomaszem a księciem Henrykiem Probusem (por. "Dzieje"). Świątynię postawili pierwsi osadnicy nowo lokowanego miasta już przypuszczalnie ok. 1250 r., za bpa Tomasza I. Wiadomo o tym z przywileju parafialnego, który tutejszy kościół otrzymał w 1315. Dokument ten zatwierdzał wszelkie daniny, jakie poddani rolnicy (część mieszkańców Konradowa, Bodzanowa i Starego Lasu) zobowiązani byli dostarczać proboszczowi - zboże, czynsz w srebrze, kury itp. Skończyło się to w czasach pruskich. Później przybyły do tego majątku dwa lasy w okolicach Mikulovic, które kościół posiadał jeszcze przed wojną. Ciekawe okazuje się pochodzenie wezwania kościoła, które wiąże się może z poprzednikiem Tomasza - bp Wawrzyńcem (pochodzącym z polskiego rodu Doliwów), co mogło by świadczyć o jeszcze wcześniejszym rodowodzie kościoła. Ponadto, jak chce legenda, męczennik św. Wawrzyniec miał pieczę nad skarbcem gminy chrześcijańskiej w Rzymie, przez co uznawany był w średniowieczu za patrona "złotych górników" i Frankonii, skąd prawdopodobnie przybyli do Głuchołaz pierwsi osadnicy. Już z pocz. XIV w. znana jest pieczęć parafii, przedstawiająca patrona na ruszcie i sześcioramienną gwiazdę. Kościół od początku był murowany, początkowo w stylu romańsko-gotyckim.

ăăĄăăăĺç§ăă ăă:

ăăăăŽăăăă

ăăăă

ăľăłăšăżăźăŞăłăŠă¤ăłăˇă§ăă

ăăĽăźăăłăşăťăĄăăŁăŤăŤčĽżćĽćŹ

äżĄĺˇĺĽĺşˇçžéŁĺśćĽ˝é¨

ćĽć¸ăľă¤ă¨ăłăšć˛ťçéŁĺé¨

Help build the largest human-edited directory on the web.

Submit a Site - Open Directory Project - Become an Editor

www.glucholazy.info

Open Directory Project (zwany także DMoz od Directory Mozilla) to otwarty katolog stron WWW, utrzymywany na serwerach koncernu Time Warner, w którym zarówno drzewo kategorii jak i wszelkie wpisy są redagowane przez wspólnotę redaktorów - ochotników. Otwarty Katalog założono w miesiącu czerwcu 1998 r. Początkowo nazywał się Newhoo. Jego założycielami byli Rich Skrenta i Bob Truel z Kaliforni, jako katalog o otwartej treści, redagowany przez ochotników. W roku 1998 katalog zakupiła firma Netscape i obecnie Netscape/AOL wciąż prowadzi go i udostępnia bezpłatnie. Katalog zawiera obecnie około 4,5 miliona stron w około 750 tysiącach kategorii utworzonych i obsługiwanych przez 70 tysięcy redaktorów, w tym ponad 15 tysięcy aktywnych. W kategorii Polska jest obecnie blisko 60 tysięcy stron opublikowanych po polsku oraz 325 redaktorów - dane z lipca 2005 roku. DMOZ klasyfikuje strony internetowe według 'kategorii'. Kategoria to według ogólnej definicji zbiorowisko rzeczy, które mają jakiś wspólny mianownik'. Na szczycie hierarchii jest 16 kategorii 'najwyższego poziomu. One są najogólniejszym poziomem klasyfikacji. Wszystkie inne kategorie są ich podkategoriami. Wiele wyszukiwarek i portali, np. Google, a wśród polskich portali WP, pobiera co jakiś czas całą zawartość DMOZ i włącza ją w swoje katalogi. Wpisanie strony do DMOZ powoduje więc, że po pewnym czasie trafia ona wraz z właściwym opisem do wielu liczących się wyszukiwarek. Na stronach katalogu ODP nie ma żadnych reklam i projekt działa na zasadach non-profit. ODP pozwala na nieodpłatne wykorzystanie swojej zawartości każdej osobie, która przestrzega licencji. W jednym pliku zawarte są dane na temat struktury Katalogu (np. nazwy wszystkich kategorii), a w innym - zawartość Katalogu (adresy URL, tytuły i opisy wszystkich opublikowanych stron) Redaktorem w ODP może zostać każdy chętny. Musi jednak w swym wniosku wykazać, że posiada kwalifikacje potrzebne do prowadzenia danej kategorii. Na początku redaktorzy uzyskują zwykle prawo redagowania niewielkich kategorii. Redaktorów obowiązuje swoista etyka - nie wolno im promować stron, z którymi są osobiście związani, nie mogą odmawiać wpisów do swoich kategorii bez dobrego uzasadnienia, powinni redagować wpisy możliwie jak najbardziej obiektywnie. Uprawnienia poszczególnych redaktorów są zróżnicowane. Redaktor szerszej kategorii (np: World:Polska:Nauka_i_edukacja) ma dostęp do wszystkich kategorii w niej zawartych np. World:Polska:Nauka_i_edukacja:Chemia. Najlepsi redaktorzy mają prawo redagowania całego katalogu, a cieszący się największym zaufaniem - prawo przyznawania innym uprawnień, a w razie naruszania przez redaktora zasad etycznych ODP, współdecydowania o odbieraniu uprawnień oraz o zasadach działania całego katalogu. Są oni nazywani metaredaktorami - obecnie jest ich około 140, w tym Władysław Majewski z Polski. W sierpniu 2004 roku większość zadań zespołu etatowego ODP przekazana została 9 metaredaktorom, zwanych adminami. Struktura kategorii jest tworzona przez samych redaktorów. Każdy redaktor może tworzyć nowe podkategorie w obrębie redagowanej przez siebie kategorii. Zmiany nazw i przenoszenie kategorii muszą być uprzednio uzgodnione i mogą być wykonywane tylko przez redaktorów z odpowiednimi uprawnieniami. Miejscem uzgadniania takich zmian jest głównie Forum Redaktorów, do którego dostęp mają wyłącznie redaktorzy ODP. Katalog ogólny składa się również z dwóch "podkatalogów". Jednym z nich jest dział Adult (ang. dorosły) http://dmoz.org/Adult/ gromadzący strony tylko dla dorosłych. Wejście do tej części nie jest możliwe przez linki w katalogu ogólnym, tak aby zapobiec możliwości przeglądania przez dzieci. Innym jest dział Kids and Teens (ang. dzieci i młodzież) http://dmoz.org/Kids_and_Teens/ mający na celu stworzenie najlepszego katalogu ze stronami dla dzieci i młodzieży.

A to nasz prywatny DMOZ czyli strony, które pomagają w promocji serwisu Głuchołazy Twoja Brama w Góry Opawskie:

last minute
Kasyno internetowe
Kasyno Internetowe Nasz serwis dla miłośników kasyn i gier hazardowych (blackjack, ruletka, wideo poker, automaty wrzutowe, poker wieloosobowy i inne gry hazardowe) rozwija się coraz prężniej - w związku z tym przygotowujemy dla użytkowników naszego kasyna liczne niespodzianki umilające i ułatwiające rozegranie pierwszych prawdziwych gier hazardowych online - pamiętaj - poker, ruletka i inne gry hazardowe w 100% bezpieczne i legalne tylko w najlepszym polskim kasynie internetowym online ! Nie czekaj dłużej - pokaż swoją prawdziwą duszę gracza i hazardzisty!
tp est to serwis poświęcony szeroko rozmumianej tematyce książki telefonicznej. Możecie na niej znaleźc wszystko, czego chcecie się dowiedziec na jej temat, historia, ciekawostki, newsy ze świata telekomunikacji, oraz program książka telefoniczna- wersja demonstracyjna. Umieszczone są na niej (stronce) ważne numery, oraz numery kierunkowe, dlatego warto dodac ją do ulubionych. Stronka istnieje od niedawna w sieci, została stworzona z myślą o fanatykach poszukujących informacji:] Zachęcam do odzwiedzin!!!
striptiz męski

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 m1 m2 m3 m4 m5 m6 m7 m8 m9 m10 a1 a2 a3 a4 a5 a6 a7 a8 a9 a10