Głuchołazy ODP - - ĐĐžĐ´Đ˛ĐžĐ´Đ˝ĐžĐľ

Góry Opawskie to jedyny masyw górski na Opolszczyźnie. Ma on charakter wyraźnie wypiętrzonego grzbietu, ciągnącego się od doliny Białej Głuchołaskiej na zachodzie po dolinę Prudnika na wschodzie. Jest to najbardziej wysunięty na wschód fragment Sudetów polskich. Głuchołazy to kolejne średniowieczne miasteczko w dawnym "imperium" biskupów z Wrocławia. Początkowo Głuchołazy rozwijały się głównie dzięki górnictwu złota, srebra i żelaza, a także specjalności całych Sudetów - tkactwu lnianemu. Ok. XVII w. zmęczeni kontrreformacyjną aktywnością jezuici przyjeżdżali reperować tu nadwątlone zdrowie, tworząc jedyny w swoim rodzaju mnisi zdrój. Na terenie gminy Głuchołazy znajduje się Park Krajobrazowy Góry Opawskie Obszar Gór Opawskich obfituje w różnorodne pod względem trudności trasy rowerowe oraz szlaki turystyczne Jarnołtówek - wieś powstała jako osada w XIII w. założona przez kolonistów z Frankonii. Początkowo parano się płukaniem złota, lecz po wyczerpaniu kruszcu podstawa utrzymania stało się tkactwo, a nawet produkcja papieru. Od XIX w. wieś ma charakter letniskowy i sanatoryjny. Pokrzywna, jest malowniczo położoną wsią letniskowa położoną w centrum Gór Opawskich. Leżąca w dolinie Złotego Potoku już od połowy XIX wieku przyjmowała turystów, którzy nazwali tę okolicę Górnośląską Szwajcarią. Pod koniec XIX wieku powstały tu pierwsze oznakowane szlaki turystyczne, natomiast największy rozwój turystyki datuje się na okres przed I wojną światową, kiedy zbudowano stację kolejową i otwarto drogę z Prudnika do Głuchołaz, a później po wybudowaniu zalewu na Złotym Potoku. Dziś okolica i sama Pokrzywna przeżywają drugą młodość. Główną letnią atrakcją Pokrzywnej jest leśne kąpielisko na bazie niewielkiego przedwojennego zalewu. Z Pokrzywną, w kierunku Prudnika łączy się Moszczanka, także aspirująca do miana wsi turystycznej.

Historia Głuchołaz
Na początku XIII wieku po obu stronach granicy śląsko-morawskiej rozwijała się akcja osiedleńcza biskupa wrocławskiego Wawrzyńca oraz margrabiego morawskiego Władysława Henryka. Uwagę obu ściągnął na siebie rejon Głuchołazy - Zlate Hory, gdyż w tej okolicy znaleziono złoto i założono kopalnie tego metalu. Około 1220 r. margrabia morawski zagarnął gwałtem kopalnię biskupią, którą badacze lokalizują bądź w samych Zlatych Horach, bądź w jednej z sąsiednich wsi. Biskup, który nie mógł poradzić sobie z potężniejszym sąsiadem, wniósł skargę do papieża: uzyskał on w Rzymie dwukrotnie dekret nakazujący zwrot zagarniętej posiadłości, nie wiemy jednak, czy naprawienie krzywdy rzeczywiście nastąpiło. W 1428 r. miasto spalili husyci. W czasie anarchii feudalnej, jaka zapanował na Śląsku po wojnach husyckich, Głuchołazy dwukrotnie zagarniali śląscy i czescy rycerze - zbójcy (1444 i 1445), przy czym dopuszczano się rabunków i gwałtów. Z rąk napastników wykupił miast władca Głogówka książę Bolko V, który trzymał je przez pięć lat tytułem zastawu (1445 - 1450), zanim zdołał odzyskać Głuchołazy prawowity posiadacz - biskup wrocławski. W 1460 r. wielkie szkody wyrządziła wielka powódź. W siedemdziesiątych latach XV wieku ziemię nyską spustoszyły wojska króla węgierskiego Macieja Korwina, przy czym zapewne ucierpiały i Głuchołazy. Zakłady przemysłowe zaczęły powstawać w pięćdziesiątych latach XIX wieku; chodzi o wytwórnie, dwie cegielnie - miejską i prywatną, fabrykę szali, dywanów i koców, fabrykę wyrobów dziewiarskich, fabrykę zapałek. Uprzemysłowienie poczyniło dalsze postępy po włączeniu Głuchołaz do sieci kolejowej. Zainteresowanie przedsiębiorców wzbudziło wykorzystanie w celach przemysłowych rozległych lasów okolicznych. Na tym podłożu rozwinęły się największe przemysłowe zakłady głuchołaskie; fabryka celulozy (założona 1893 i papiernia; obok nich powstało w tym samym czasie kilkanaście mniejszych zakładów obróbki drzewa. Spośród innych przedsiębiorstw wyróżniała się rozmiarami fabryka guzików założona w 1910 r. Pozostałe placówki (fabryki maszyn, zakłady chemiczne, obuwnicze itd.) były niewielkie, zatrudniające po kilkudziesięciu robotników.

Zabytki Głuchołaz

Kościół Świętego Rocha
Był to kościół pogrzebowy, na dawnym cmentarzu (od 1673). W czasie epidemii, szczególnie dżumy, pielgrzymowano do tego kościółka, modląc się do patrona od tej choroby. Jego powstanie datowane jest ok. 1350 (wielka epidemia "czarnej śmierci" w Europie). Na obrazie, przedstawiającym Głuchołazy rzekomo w czasie powodzi z 1460, namalowano i kaplicę św. Rocha. Rzecz w tym, ze obraz powstał w... 2 poł. XVII w. Proboszcz Eliasz Bom w swoim "Inwentarium", czyli opisie parafii zaznacza wyraźnie, że kościółek powstał w latach 1626-27 z własnych środków plebana. W tym czasie miasto nawiedziła wielka epidemia dżumy. Kościółek poświęcono latem 1628. Co tydzień odprawiana była msza św. za zmarłych, a na św. Rocha - uroczystości z procesją ulicami, gdzie zaraza zbierała największe żniwo. Fundatorzy tej mszy obdarowali proboszcza... domem z ogrodem i kawałkiem roli! Do 1866 wokół kościółka był rmentar? Podatkowo edv cmentarz bvł jeszcze wokół fary, tutaj chowano parafian ze wsi. Walący się niemal kościółek odnowił w 1860 proboszcz Bulang; remont był też kilka lat temu. Kościółek posiada cechy gotyckie (trójboczna absyda, drewniana wieżyczka z dzwonkiem, ostrołukowe okna i portal). Wnętrze różnostylowe, nakryte płaskim stropem. Ołtarz (1625) późnorenesansowy, zwieńczony Pelikanem (symbol Chrystusa), z ośmiobocznym obrazem na drzewie autorstwa SchOnfeldera, przedstawiającym Dzieciątko w ramionach Matki, powstrzymujące karzącą rękę Boga (z piorunem i młotem).
Mury obronne
znajdują się przy ul. M. Skłodowskiej-Curie (najlepiej zachowane) i obok poczty. Już w dokumencie z 1263 wspomniane są Głuchołazy i Paczków jako warownie (w Paczkowie ocalał do dziś prawie cały system umocnień). Pierwotnie miasto otoczone było wałem ziemnym z fosą i drewnianą palisadą z wieżami. Wodę do fosy doprowadzał specjalny kanał. Kolejny kanał spełniał rolę wodociągu miejskiego, co znakomicie zwiększało zagrożenie powodziowe i... epidemiczne. Wejścia strzegła Brama Dolna (Nyska, wzmiankowana w 1315, dziś nie istniejąca) i Brama Górna (obok zachowanej do dziś wieży). Obwarowania murowane, jeszcze bez baszt, postawiono ok. 1350 na polecenie bpa Przecława z Pogorzeli, znanego zresztą bardziej ze swoich zamiłowań rycerskich i myśliwskich niż z posługi duchownej. Podczas najazdu husytów mury zostały częściowo zburzone i miano je rozebrać do końca zgodnie z umową między bp wrocławskim a przywódcami husyckimi. Ostatecznie obniżono obwarowania do połowy i dopiero po 1460 dokonano odbudowy. Miasto niezbyt starało się o mury, co wskazują dokumenty z czasu kłótni z wójtem Adelsbachem. Dopiero w czasie wojny trzydziestoletniej rozbudowano umocnienia o zewnętrzne basteje, raweliny i szańce ziemne (1632). Dokument biskupa z 1472 nakazuje wójtowi Gerlachowi budowę wieży z wartownią, na co miasto miało dać drzewo. Wieża ta stała obok wójtostwa. Każdy dorosły mieszczanin miał obowiązek posiadania "mocnej długiej rury" z flaszą na proch, lontami i ołowiem. Gdy strażnik ogłosił alarm, pędzono na mury. Były specjalne bractwa samoobrony poszczególnych cechów i np. tkacze musieli dbać o proch i lonty. W 1590, gdy groził najazd turecki, zakładano bractwa strzeleckie (kurkowe).

ĐĐž ŃĐľĐłĐ¸ĐžĐ˝Đ°Đź (0)
ĐĐžĐşŃĐżĐşĐ¸@ (5)

ĐĄĐź.ŃĐ°ĐşĐśĐľ:

ĐŃĐžŃ ŃĐ°ĐˇĐ´ĐľĐť Đ˝Đ° Đ´ŃŃĐłĐ¸Ń ŃĐˇŃĐşĐ°Ń:

ĐĐ˝ĐłĐťĐ¸ĐšŃĐşĐ¸Đš (2,754) ĐĐžĐťĐťĐ°Đ˝Đ´ŃĐşĐ¸Đš (320) ĐĐ°ŃŃĐşĐ¸Đš (126)
ĐŃĐżĐ°Đ˝ŃĐşĐ¸Đš (221) ĐŃĐ°ĐťŃŃĐ˝ŃĐşĐ¸Đš (91) ĐĐ¸ŃĐ°ĐšŃĐşĐ¸Đš (3)
ĐĐžŃĐľĐšŃĐşĐ¸Đš (1) ĐĐ¸ŃĐžĐ˛ŃĐşĐ¸Đš (10) ĐĐľĐźĐľŃĐşĐ¸Đš (721)
ĐĐžŃĐ˛ĐľĐśŃĐşĐ¸Đš (15) ĐĐžĐťŃŃĐşĐ¸Đš (83) Đ˘ŃŃĐľŃĐşĐ¸Đš (36)
Đ¤Đ¸Đ˝ŃĐşĐ¸Đš (29) Đ¤ŃĐ°Đ˝ŃŃĐˇŃĐşĐ¸Đš (105) Đ§ĐľŃŃĐşĐ¸Đš (15)
Đ¨Đ˛ĐľĐ´ŃĐşĐ¸Đš (120) ĐŻĐżĐžĐ˝ŃĐşĐ¸Đš (380)

ĐĐşĐ˛Đ°-ĐĐťĐžĐąŃŃ

ĐĐşĐ˛Đ°ŃĐ¸ŃŃ

ĐĐ˝Đ°Ń ĐĐ°ĐšĐ˛ ĐĐťŃĐą

ĐĐ°ĐšĐşĐ°ĐťĐ˘ĐľĐş

ĐĐ°ŃŃĐ°ĐşŃĐ´Đ°

ĐĐ°ŃĐ¸ŃĐşĐ°Ń

ĐŃĐľ Đž Đ´Đ°ĐšĐ˛Đ¸Đ˝ĐłĐľ

ĐŃĐľ Đž ĐżĐžĐ´Đ˛ĐžĐ´Đ˝ĐžĐš ĐžŃĐžŃĐľ

ĐĐ°ĐšĐ˛Đ¸Đ˝Đł Đ˛ ĐĐ°ŃĐ˛Đ¸Đ¸

ĐĐ°ĐšĐ˛Đ¸Đ˝Đł Đ˛ ĐŃĐ¸ĐźĐžŃŃĐşĐžĐź ĐşŃĐ°Đľ

ĐĐ°ĐšĐ˛Đ¸Đ˝Đł ĐĐ°Đ˝Đ°ĐľĐ˝ĐşĐžĐ˛Đ° ĐĐ°ĐşŃĐ¸ĐźĐ°

ĐĐ°ĐšĐ˛-Đ¸Đ˝ŃŃŃŃĐşŃĐžŃ ĐĐľĐ˛ŃĐśŃĐşĐ¸Đš ĐĄŃĐ°Đ˝Đ¸ŃĐťĐ°Đ˛

ĐĐľŃŃĐ°

ĐĐźĐżĐľŃĐ¸Ń ĐĐ°ĐšĐ˛Đ¸Đ˝ĐłĐ°

ĐŃŃĐžŃĐ˝Đ¸Đş

ĐĐ°ŃĐ°ŃĐşĐ°

ĐŃĐžĐşĐžĐ´Đ¸Đť

ĐĐžŃĐźĐ°ŃŃĐš ĐĐ°ŃĐ°ĐťĐžŃ

ĐĐ¸Ń ĐżĐžĐ´Đ˛ĐžĐ´Đ˝ĐžĐš ĐžŃĐžŃŃ

ĐĐžŃŃĐşĐ¸Đľ ĐĐžĐťĐşĐ¸

ĐĐžŃŃĐşĐ¸Đľ Đ´ŃŃĐ˛ĐžĐťŃ

ĐĐžŃŃĐşĐžĐš ĐşĐžŃ

ĐĐžŃĐşĐžĐ˛ŃĐşĐ°Ń ŃĐşĐžĐťĐ° Đ´Đ°ĐšĐ˛Đ¸Đ˝ĐłĐ°

ĐĐľĐˇĐ°Đ˛Đ¸ŃĐ¸ĐźŃĐľ ŃĐžŃŃĐźŃ Đž ĐżĐžĐ´Đ˛ĐžĐ´Đ˝ĐžĐź ĐżĐťĐ°Đ˛Đ°Đ˝Đ¸Đ¸

ĐĐľĐźĐž

ĐĐžĐ´Đ˛ĐžĐ´Đ˝Đ°Ń ŃĐžŃĐžĐłŃĐ°ŃĐ¸Ń Đ˛ Đ˛ĐžĐżŃĐžŃĐ°Ń Đ¸ ĐžŃĐ˛ĐľŃĐ°Ń

ĐĐžĐ´Đ˛ĐžĐ´Đ˝ŃĐš ĐşĐťŃĐą ĐĐĐŁ

ĐĐžŃŃĐ°Đť ŃĐľŃĐ˝Đ¸ŃĐľŃĐşĐžĐłĐž Đ´Đ°ĐšĐ˛Đ¸Đ˝ĐłĐ° ĐĐ˝Đ´ŃĐľŃ Đ§Đ¸ŃŃŃĐşĐžĐ˛Đ°

Đ ĐľĐšŃĐ¸Đ˝Đł Đ´Đ°ĐšĐ˛Đ¸Đ˝Đł-ŃĐľŃŃŃŃĐžĐ˛ ŃŃĐ˝ĐľŃĐ°

Đ ĐžŃŃĐ¸ĐšŃĐşĐ°Ń ĐżĐžĐ´Đ˛ĐžĐ´Đ˝Đ°Ń ŃĐľĐ´ĐľŃĐ°ŃĐ¸Ń

Đ ĐžŃŃĐ¸ĐšŃĐşĐ¸Đľ ĐżĐžĐ´Đ˛ĐžĐ´Đ˝ŃĐľ ŃĐşŃĐżĐľĐ´Đ¸ŃĐ¸Đ¸

Đ˘ŃĐ¸ Đ¸ĐˇĐźĐľŃĐľĐ˝Đ¸Ń

Help build the largest human-edited directory on the web.

Submit a Site - Open Directory Project - Become an Editor

www.glucholazy.info

Open Directory Project (zwany także DMoz od Directory Mozilla) to otwarty katolog stron WWW, utrzymywany na serwerach koncernu Time Warner, w którym zarówno drzewo kategorii jak i wszelkie wpisy są redagowane przez wspólnotę redaktorów - ochotników. Otwarty Katalog założono w miesiącu czerwcu 1998 r. Początkowo nazywał się Newhoo. Jego założycielami byli Rich Skrenta i Bob Truel z Kaliforni, jako katalog o otwartej treści, redagowany przez ochotników. W roku 1998 katalog zakupiła firma Netscape i obecnie Netscape/AOL wciąż prowadzi go i udostępnia bezpłatnie. Katalog zawiera obecnie około 4,5 miliona stron w około 750 tysiącach kategorii utworzonych i obsługiwanych przez 70 tysięcy redaktorów, w tym ponad 15 tysięcy aktywnych. W kategorii Polska jest obecnie blisko 60 tysięcy stron opublikowanych po polsku oraz 325 redaktorów - dane z lipca 2005 roku. DMOZ klasyfikuje strony internetowe według 'kategorii'. Kategoria to według ogólnej definicji zbiorowisko rzeczy, które mają jakiś wspólny mianownik'. Na szczycie hierarchii jest 16 kategorii 'najwyższego poziomu. One są najogólniejszym poziomem klasyfikacji. Wszystkie inne kategorie są ich podkategoriami. Wiele wyszukiwarek i portali, np. Google, a wśród polskich portali WP, pobiera co jakiś czas całą zawartość DMOZ i włącza ją w swoje katalogi. Wpisanie strony do DMOZ powoduje więc, że po pewnym czasie trafia ona wraz z właściwym opisem do wielu liczących się wyszukiwarek. Na stronach katalogu ODP nie ma żadnych reklam i projekt działa na zasadach non-profit. ODP pozwala na nieodpłatne wykorzystanie swojej zawartości każdej osobie, która przestrzega licencji. W jednym pliku zawarte są dane na temat struktury Katalogu (np. nazwy wszystkich kategorii), a w innym - zawartość Katalogu (adresy URL, tytuły i opisy wszystkich opublikowanych stron) Redaktorem w ODP może zostać każdy chętny. Musi jednak w swym wniosku wykazać, że posiada kwalifikacje potrzebne do prowadzenia danej kategorii. Na początku redaktorzy uzyskują zwykle prawo redagowania niewielkich kategorii. Redaktorów obowiązuje swoista etyka - nie wolno im promować stron, z którymi są osobiście związani, nie mogą odmawiać wpisów do swoich kategorii bez dobrego uzasadnienia, powinni redagować wpisy możliwie jak najbardziej obiektywnie. Uprawnienia poszczególnych redaktorów są zróżnicowane. Redaktor szerszej kategorii (np: World:Polska:Nauka_i_edukacja) ma dostęp do wszystkich kategorii w niej zawartych np. World:Polska:Nauka_i_edukacja:Chemia. Najlepsi redaktorzy mają prawo redagowania całego katalogu, a cieszący się największym zaufaniem - prawo przyznawania innym uprawnień, a w razie naruszania przez redaktora zasad etycznych ODP, współdecydowania o odbieraniu uprawnień oraz o zasadach działania całego katalogu. Są oni nazywani metaredaktorami - obecnie jest ich około 140, w tym Władysław Majewski z Polski. W sierpniu 2004 roku większość zadań zespołu etatowego ODP przekazana została 9 metaredaktorom, zwanych adminami. Struktura kategorii jest tworzona przez samych redaktorów. Każdy redaktor może tworzyć nowe podkategorie w obrębie redagowanej przez siebie kategorii. Zmiany nazw i przenoszenie kategorii muszą być uprzednio uzgodnione i mogą być wykonywane tylko przez redaktorów z odpowiednimi uprawnieniami. Miejscem uzgadniania takich zmian jest głównie Forum Redaktorów, do którego dostęp mają wyłącznie redaktorzy ODP. Katalog ogólny składa się również z dwóch "podkatalogów". Jednym z nich jest dział Adult (ang. dorosły) http://dmoz.org/Adult/ gromadzący strony tylko dla dorosłych. Wejście do tej części nie jest możliwe przez linki w katalogu ogólnym, tak aby zapobiec możliwości przeglądania przez dzieci. Innym jest dział Kids and Teens (ang. dzieci i młodzież) http://dmoz.org/Kids_and_Teens/ mający na celu stworzenie najlepszego katalogu ze stronami dla dzieci i młodzieży.

A to nasz prywatny DMOZ czyli strony, które pomagają w promocji serwisu Głuchołazy Twoja Brama w Góry Opawskie:

last minute
Kasyno internetowe
Kasyno Internetowe Nasz serwis dla miłośników kasyn i gier hazardowych (blackjack, ruletka, wideo poker, automaty wrzutowe, poker wieloosobowy i inne gry hazardowe) rozwija się coraz prężniej - w związku z tym przygotowujemy dla użytkowników naszego kasyna liczne niespodzianki umilające i ułatwiające rozegranie pierwszych prawdziwych gier hazardowych online - pamiętaj - poker, ruletka i inne gry hazardowe w 100% bezpieczne i legalne tylko w najlepszym polskim kasynie internetowym online ! Nie czekaj dłużej - pokaż swoją prawdziwą duszę gracza i hazardzisty!
tp est to serwis poświęcony szeroko rozmumianej tematyce książki telefonicznej. Możecie na niej znaleźc wszystko, czego chcecie się dowiedziec na jej temat, historia, ciekawostki, newsy ze świata telekomunikacji, oraz program książka telefoniczna- wersja demonstracyjna. Umieszczone są na niej (stronce) ważne numery, oraz numery kierunkowe, dlatego warto dodac ją do ulubionych. Stronka istnieje od niedawna w sieci, została stworzona z myślą o fanatykach poszukujących informacji:] Zachęcam do odzwiedzin!!!
striptiz męski

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 m1 m2 m3 m4 m5 m6 m7 m8 m9 m10 a1 a2 a3 a4 a5 a6 a7 a8 a9 a10