Głuchołazy ODP - - ĐĐžŃŃĐ°ĐťŃ

Góry Opawskie to jedyny masyw górski na Opolszczyźnie. Ma on charakter wyraźnie wypiętrzonego grzbietu, ciągnącego się od doliny Białej Głuchołaskiej na zachodzie po dolinę Prudnika na wschodzie. Jest to najbardziej wysunięty na wschód fragment Sudetów polskich. Głuchołazy to kolejne średniowieczne miasteczko w dawnym "imperium" biskupów z Wrocławia. Początkowo Głuchołazy rozwijały się głównie dzięki górnictwu złota, srebra i żelaza, a także specjalności całych Sudetów - tkactwu lnianemu. Ok. XVII w. zmęczeni kontrreformacyjną aktywnością jezuici przyjeżdżali reperować tu nadwątlone zdrowie, tworząc jedyny w swoim rodzaju mnisi zdrój. Na terenie gminy Głuchołazy znajduje się Park Krajobrazowy Góry Opawskie Obszar Gór Opawskich obfituje w różnorodne pod względem trudności trasy rowerowe oraz szlaki turystyczne Jarnołtówek - wieś powstała jako osada w XIII w. założona przez kolonistów z Frankonii. Początkowo parano się płukaniem złota, lecz po wyczerpaniu kruszcu podstawa utrzymania stało się tkactwo, a nawet produkcja papieru. Od XIX w. wieś ma charakter letniskowy i sanatoryjny. Pokrzywna, jest malowniczo położoną wsią letniskowa położoną w centrum Gór Opawskich. Leżąca w dolinie Złotego Potoku już od połowy XIX wieku przyjmowała turystów, którzy nazwali tę okolicę Górnośląską Szwajcarią. Pod koniec XIX wieku powstały tu pierwsze oznakowane szlaki turystyczne, natomiast największy rozwój turystyki datuje się na okres przed I wojną światową, kiedy zbudowano stację kolejową i otwarto drogę z Prudnika do Głuchołaz, a później po wybudowaniu zalewu na Złotym Potoku. Dziś okolica i sama Pokrzywna przeżywają drugą młodość. Główną letnią atrakcją Pokrzywnej jest leśne kąpielisko na bazie niewielkiego przedwojennego zalewu. Z Pokrzywną, w kierunku Prudnika łączy się Moszczanka, także aspirująca do miana wsi turystycznej.

Historia Głuchołaz
Miasto założone zostało w 1222r. a w XIV w. zostało otoczone murami obronnymi. Zdobyte jednak i zniszczone podczas wojen husyckich. W XV i XVI w. Głuchołazy stały się miastem górniczym. Wydobywano złoto i rudy żelaza. Po upadku górnictwa rozwinęło się tkactwo. W XIX w. nastąpił rozwój przemysłu - fabryki i browary, oraz otwarto połączenie kolejowe z Nysą i Prudnikiem. W XIX w. powstało także tutaj uzdrowisko wzorujące się na pomyśle z pobliskiego Jesenika w wykorzystaniu wodolecznictwa. Podczas XX w. dwukrotnie miasto nawiedziły powodzie - w 1903 r. i w 1997 r. wywołując duże straty. Do XVI wieku mieszkańcy grodu trudnili się głównie wydobywaniem złota. Oblicza się, że przez około 250 lat eksploatacji głuchołaskich złóż uzyskano tu blisko 2800 kilogramów kruszcu. Źródłem utrzymania mieszkańców było także rolnictwo. Pomyślnie rozwijały się też takie rzemiosła jak piekarnictwo, rzeźnictwo czy szewstwo. Na początku XVI wieku zaczęły w mieście powstawać murowane kamienice, a w 1552 roku w rynku stanął renesansowy ratusz. Wybrukowano wówczas miejskie ulice. W parkowych lasach koło dzielnicy Zdrój, szczególnie od strony Białej Głuchołaskiej zachowały się sztolnie dawnych kopalń złota. Większość zabezpieczona jest kratami uniemożliwiającymi wejście. Samo uzdrowisko to bardzo ciekawa, choć miejscami jeszcze czekająca na odzyskanie blasku część Głuchołaz z pięknymi willami-pensjonatami i mnóstwem zieleni, pośród której przy ul. Parkowej jest piękne kąpielisko. Urok okolic Głuchołaz najpełniej widać z wieży widokowej na Górze Parkowej.

Zabytki Głuchołaz

Wieża Bramy Górnej
wzmiankowana w 1418. Obecną, 25-metrową, postawił ok. 1600 wójt głuchołaski. Później została ozdobiona renesansową attyką ze strzelnicami (kamienne rzygacze). Ceglany hełm, nie harmonizujący z całością, dodano w 1902. Pierwotnie nakrywał wieżę renesansowy dach pogrążony. Jeszcze w 2 poł. XIX w. istniała obok wieży brama z attyką. Siedział w niej celnik, pobierający opłaty od wwożonych do miasta towarów, dlatego sprytniejsi przemykali się przez mury lub wchodzili nocą, budząc strażnika uporczywym kołataniem. Na szczycie hełmu metalowa chorągiewka w kształcie głowy kozy. Pochodzi ona ze starego ratusza, a daty 1631 i 1795 dotyczą remontów ratusza, a nie wieży, W latach 70. została odnowiona, zbudowano drewniane schody na attykę - w sezonie był tu punkt widokowy. Od lata 1994 opiekują się wieżą i czasem udostępniają zwiedzającym głuchołascy harcerze.
Kościół młodzieżowy św. Franciszka
Głuchołascy ewangelicy, których liczba znacznie wzrosła w XIX w., mieli dom modlitwy w wynajętych pokojach u farbiarza Kapsa. Ponieważ gmina była uboga, pastora opłacało Towarzystwo Gustawa Adolfa. Należały do niej akoliczne wsie, m. in. Jarnołtówek, Podlesie, Sławniowice, Nowy Świętów. Pomyślano o budowie kościoła, gdy dom modlitwy okazał się za mały, a hałas domowników i gołębi przeszkadzał w modlitwie. Świątynia powstała dzięki hojnym darom, m. in. od księżniczki holenderskiej Marianny, i kolektom w śląskich kościołach. Kamień węgielny położono 14 VI 1865. Projekt opracował (za darmo) i kierował budową Hartmann z Nysy. Budowa została przerwana przez wojnę z Austrią, do której powołano też murarzy. Po skończonej wojnie, gdy wojska pruskie wracały od Zlatych Hor, ich serca krzepił widok wielkiej flagi pruskiej, powiewającej na wieży nowego kościoła. 12 XII 1866 konsekrowano kościół, który otrzymał imię Pokoju Bożego, na pamiątkę zwycięskiej wojny. Wnętrze urządzono darami: marmurowy ołtarz główny z 1890 podarował właściciel kamieniołomów w Sławniowicach, a chrzcielnicę - głuchołaski kamieniarz. Do kościoła dyrektor sądu powiatowego z Nysy dr Koch zakupił 3 dzwony (zarekwirowane podczas I wojny świat.). Nawiązanie do gotyku (wysoka wieża ze sterczynami, wyposażenie) było typowe dla świątyń ewangelickich, jakich wiele powstało na Śląsku w 2 poł. XIX w.

ĐĐ°ŃĐ°ŃĐžĐ˛Đ°Đ˝Đ˝ŃĐš ĐĐľŃ Đ¸ĐťĐ¸ ŃĐ˝ĐžĐ˛Đ° ĐĐ¸Đ˝Đ˝Đ¸ ĐŃŃ

ĐĐˇĐąŃŃĐşĐ°.ĐşĐžĐź

ĐĐˇŃĐ°Đ¸ĐťŃŃĐşĐ¸Đš ĐżĐžŃŃĐ°Đť ĐźĐžĐąĐ¸ĐťŃĐ˝ŃŃ ŃĐ°ĐˇĐ˛ĐťĐľŃĐľĐ˝Đ¸Đš

ĐĐ¸ŃĐ¸ĐťĐť Đ¸ ĐĐľŃĐžĐ´Đ¸Đš

ĐĐžŃŃĐ°Đť Đ˛ ĐĐźĐľŃĐ¸ĐşŃ

ĐŃĐľĐ˛Đ´ĐžĐ˝Đ°ŃŃĐ˝Đž-Đ˝ĐľĐżĐžĐżŃĐťŃŃĐ˝ŃĐš ĐśŃŃĐ˝Đ°Đť "BotPride"

Đ ĐžŃŃĐ¸Ń ĐžĐ˝-ĐťĐ°ĐšĐ˝

Đ ŃŃŃĐşĐ¸Đš ŃĐˇĐľĐť

ĐĄĐľŃĐľĐ˛ĐžĐľ ŃĐžĐžĐąŃĐľŃŃĐ˛Đž Đ´ĐžĐźĐ°ŃĐ˝Đ¸Ń ŃĐľŃĐľĐš

Đ¤ĐťŃŃ-ĐşĐ°ŃĐ°ĐžĐşĐľ

Đ§ĐľŃŃĐžĐ˛Ń ĐŃĐťĐ¸ŃĐşĐ¸

ĐŽĐźĐžŃ ĐżĐž-ŃŃŃŃĐşĐ¸

Superanekdot.narod.ru

Weekend

Word.co.il

Xage

Help build the largest human-edited directory on the web.

Submit a Site - Open Directory Project - Become an Editor

www.glucholazy.info

Open Directory Project (zwany także DMoz od Directory Mozilla) to otwarty katolog stron WWW, utrzymywany na serwerach koncernu Time Warner, w którym zarówno drzewo kategorii jak i wszelkie wpisy są redagowane przez wspólnotę redaktorów - ochotników. Otwarty Katalog założono w miesiącu czerwcu 1998 r. Początkowo nazywał się Newhoo. Jego założycielami byli Rich Skrenta i Bob Truel z Kaliforni, jako katalog o otwartej treści, redagowany przez ochotników. W roku 1998 katalog zakupiła firma Netscape i obecnie Netscape/AOL wciąż prowadzi go i udostępnia bezpłatnie. Katalog zawiera obecnie około 4,5 miliona stron w około 750 tysiącach kategorii utworzonych i obsługiwanych przez 70 tysięcy redaktorów, w tym ponad 15 tysięcy aktywnych. W kategorii Polska jest obecnie blisko 60 tysięcy stron opublikowanych po polsku oraz 325 redaktorów - dane z lipca 2005 roku. DMOZ klasyfikuje strony internetowe według 'kategorii'. Kategoria to według ogólnej definicji zbiorowisko rzeczy, które mają jakiś wspólny mianownik'. Na szczycie hierarchii jest 16 kategorii 'najwyższego poziomu. One są najogólniejszym poziomem klasyfikacji. Wszystkie inne kategorie są ich podkategoriami. Wiele wyszukiwarek i portali, np. Google, a wśród polskich portali WP, pobiera co jakiś czas całą zawartość DMOZ i włącza ją w swoje katalogi. Wpisanie strony do DMOZ powoduje więc, że po pewnym czasie trafia ona wraz z właściwym opisem do wielu liczących się wyszukiwarek. Na stronach katalogu ODP nie ma żadnych reklam i projekt działa na zasadach non-profit. ODP pozwala na nieodpłatne wykorzystanie swojej zawartości każdej osobie, która przestrzega licencji. W jednym pliku zawarte są dane na temat struktury Katalogu (np. nazwy wszystkich kategorii), a w innym - zawartość Katalogu (adresy URL, tytuły i opisy wszystkich opublikowanych stron) Redaktorem w ODP może zostać każdy chętny. Musi jednak w swym wniosku wykazać, że posiada kwalifikacje potrzebne do prowadzenia danej kategorii. Na początku redaktorzy uzyskują zwykle prawo redagowania niewielkich kategorii. Redaktorów obowiązuje swoista etyka - nie wolno im promować stron, z którymi są osobiście związani, nie mogą odmawiać wpisów do swoich kategorii bez dobrego uzasadnienia, powinni redagować wpisy możliwie jak najbardziej obiektywnie. Uprawnienia poszczególnych redaktorów są zróżnicowane. Redaktor szerszej kategorii (np: World:Polska:Nauka_i_edukacja) ma dostęp do wszystkich kategorii w niej zawartych np. World:Polska:Nauka_i_edukacja:Chemia. Najlepsi redaktorzy mają prawo redagowania całego katalogu, a cieszący się największym zaufaniem - prawo przyznawania innym uprawnień, a w razie naruszania przez redaktora zasad etycznych ODP, współdecydowania o odbieraniu uprawnień oraz o zasadach działania całego katalogu. Są oni nazywani metaredaktorami - obecnie jest ich około 140, w tym Władysław Majewski z Polski. W sierpniu 2004 roku większość zadań zespołu etatowego ODP przekazana została 9 metaredaktorom, zwanych adminami. Struktura kategorii jest tworzona przez samych redaktorów. Każdy redaktor może tworzyć nowe podkategorie w obrębie redagowanej przez siebie kategorii. Zmiany nazw i przenoszenie kategorii muszą być uprzednio uzgodnione i mogą być wykonywane tylko przez redaktorów z odpowiednimi uprawnieniami. Miejscem uzgadniania takich zmian jest głównie Forum Redaktorów, do którego dostęp mają wyłącznie redaktorzy ODP. Katalog ogólny składa się również z dwóch "podkatalogów". Jednym z nich jest dział Adult (ang. dorosły) http://dmoz.org/Adult/ gromadzący strony tylko dla dorosłych. Wejście do tej części nie jest możliwe przez linki w katalogu ogólnym, tak aby zapobiec możliwości przeglądania przez dzieci. Innym jest dział Kids and Teens (ang. dzieci i młodzież) http://dmoz.org/Kids_and_Teens/ mający na celu stworzenie najlepszego katalogu ze stronami dla dzieci i młodzieży.

A to nasz prywatny DMOZ czyli strony, które pomagają w promocji serwisu Głuchołazy Twoja Brama w Góry Opawskie:

last minute
Kasyno internetowe
Kasyno Internetowe Nasz serwis dla miłośników kasyn i gier hazardowych (blackjack, ruletka, wideo poker, automaty wrzutowe, poker wieloosobowy i inne gry hazardowe) rozwija się coraz prężniej - w związku z tym przygotowujemy dla użytkowników naszego kasyna liczne niespodzianki umilające i ułatwiające rozegranie pierwszych prawdziwych gier hazardowych online - pamiętaj - poker, ruletka i inne gry hazardowe w 100% bezpieczne i legalne tylko w najlepszym polskim kasynie internetowym online ! Nie czekaj dłużej - pokaż swoją prawdziwą duszę gracza i hazardzisty!
tp est to serwis poświęcony szeroko rozmumianej tematyce książki telefonicznej. Możecie na niej znaleźc wszystko, czego chcecie się dowiedziec na jej temat, historia, ciekawostki, newsy ze świata telekomunikacji, oraz program książka telefoniczna- wersja demonstracyjna. Umieszczone są na niej (stronce) ważne numery, oraz numery kierunkowe, dlatego warto dodac ją do ulubionych. Stronka istnieje od niedawna w sieci, została stworzona z myślą o fanatykach poszukujących informacji:] Zachęcam do odzwiedzin!!!
striptiz męski

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 m1 m2 m3 m4 m5 m6 m7 m8 m9 m10 a1 a2 a3 a4 a5 a6 a7 a8 a9 a10