Głuchołazy
Kalendarz imprez
Mapa serwisu
Urzędy
Banki
Służba zdrowia
Szkolnictwo
Miejscowości
Kronika filmowa
Repertuar kina
Apteki
>>więcej

Kopa Biskupia
Narty
Trasy rowerowe
Szlaki turystyczne
Jaskinie w Górach Opawskich
Miejsca warte odwiedzenia
Złoto Głuchołaz i okolic
Łowiectwo
Wędkarstwo
Biuro podróży "Włoskie Podróże"
Rozkład jazdy PKS i PKP
>>więcej

Szkoła Muzyczna im. Jerzego Hellera
Koncerty
Konkursy
>>więcej

Park Krajobrazowy Góry Opawskie
Rezerwaty - Góry Opawskie
Ścieżki przyrodniczo-dydaktyczne
>>więcej

Polskie miasta
iNEWS
eGospodarka.pl
>>więcej

noclegi zakwaterowanie
Utworzony w 1988 r. uchwałą Wojewódzkiej Rady Narodowej w Opolu Park Krajobrazowy "Góry Opawskie" położony jest w południowo-zachodniej części województwa opolskiego, na terenie trzech gmin: Głuchołazy, Prudnik i Lubrza, przy granicy z Republiką Czeską. Obejmuje północne stoki Gór Opawskich (Sudety Wschodnie) i ich północne przedgórze.
Zajmuje powierzchnię 4.903 ha, a jego otulina 5.033 ha, zaliczany jest więc do parków średniej wielkości.

W morfologii gór wyodrębnić można trzy izolowane masywy:

• Góry Chrobrego - posiadający trzy kulminacje: Przednią (467 m     n.p.m.), Średnią (543 m n.p.m.) i Tylną Kopę (527 m n.p.m.);

• Biskupiej Kopy (889 m n.p.m.) i Srebrnej Kopy (785 m n.p.m.);

• Długoty (449 m n.p.m.) i Kobylicy (369 m n.p.m.).

Wszystkie wyniesione są ponad równinne przedpole o średniej wysokości 300 m n.p.m.

Na uwagę zasługują również następujące jednostki morfologiczne:

malowniczy przełom Białej Głuchołaskiej długości 2,5 km;

dolina Złotego Potoku z 4-kilometrowym przełomem w miejscowościach Jarnołtówek - Pokrzywna;

malownicza, wąska dolina Bystrego Potoku (prawy dopływ Złotego Potoku).

Wielkim bogactwem Parku są zwarte kompleksy leśne, zajmujące około 75 % jego ogólnej powierzchni. Drzewostany są różnogatunkowe o złożonej strukturze wiekowo-piętrowej. Wyróżnić w nich można 14 gatunków drzew, m.in. świerk (Picea), dąb (Quercus), sosna (Pinus), buk (Fagus), brzoza (Betula), jodła (Abies), modrzew (Larix), lipa (Tilia).

Na terenie parku występują następujące typy zbiorowisk leśnych:

Grąd środkowo-europejski - stanowiący potencjalną roślinność naturalną dla piętra pogórza. Dość dobrze zachowane płaty grądu występują na Klasztornej Górze, północnym zboczu Olszaka oraz na południe od Charbielina i Pokrzywnej.

Kwaśna dąbrowa podgórska - jest to las charakterystyczny dla Sudetów, występujący do wysokości 600 m n.p.m. na silnie nachylonych zboczach o ekspozycji południowej i zachodniej. W Górach Opawskich spotykany dość rzadko, największe jego płaty występują na południowym zboczu Olszaka, między Jarnołtówkiem a Pokrzywną oraz na południowo-zachodnim zboczu Zamkowej Góry.

Buczyny - są potencjalną roślinnością naturalną dla piętra regla dolnego. Stosunkowo duże powierzchnie na stokach Biskupiej Kopy, Srebrnej Kopy oraz Zamkowej Góry zajmuje buczyna kwaśna. Niewielki jej fragment zachował się także na zachodnim stoku Tylnej Kopy. W dolinie Bystrego Potoku i na północ od Dębowca występuje bardzo rzadka w Górach Opawskich żyzna buczyna sudecka.

Łęgi - występują nad ciekami wodnymi tworząc korytarze ekologiczne, które są bardzo ważnym elementem środowiska. W naszym parku występują w dolinie Bystrego i Zameckiego Potoku, na południe od Dębowca oraz koło Podlesia.

Olesy - spotykamy je na terenach silnie podmokłych, w pobliżu Moszczanki i Nowej Wsi.
Nasadzone sztucznie lasy iglaste (48 % drzewostanów), nienaturalne dla terenu parku. Są one podatne na choroby i niekorzystne działanie czynników atmosferycznych. Mają bardzo ubogie runo. Obecnie uprawy zajmują prawie całą Górę Chrobrego, szczytowe partie Biskupiej i Srebrnej Kopy oraz większość wzgórz koło Dębowca.

W strukturze drzewostanu występuje sześć typów siedliskowych lasów. Dominującym jest las mieszany górski (53,7 % ogólnej powierzchni), a najmniejszy udział ma oles górski (0,75 % ogólnej powierzchni).
Przeciętny wiek drzewostanów mieści się w przedziale 50-60 lat. Na niektórych obszarach wynosi 80-90 lat, a na ponad 100 ha przekracza 150 lat.

Najcenniejsze obszary leśne objęto ochroną tworząc rezerwaty "Cicha Dolina" i "Las Bukowy".

Na terenie Parku Krajobrazowego "Góry Opawskie" wyróżnia się dwa piętra roślinności - piętro pogórza i regla dolnego. Występuje tu ponad 500 gatunków roślin naczyniowych, a wśród nich 23 gatunki chronione.
Spośród 14 gatunków objętych ochroną całkowitą wyróżnić należy:
rzęśl wielkoowockową (Callitriche stagnalis), pióropusznika strusiego (Matteucia struthiopteris), wawrzynka wilczełyko (Daphne mezerum), kłokoczkę południową (Staphylea pinnata), dziewięćsiła bezłodygowego (Carlina acaulis), barwinka pospolitego (Vinca minor), lilię złotogłów (Lilium martagon), storczyka męskiego (Orchis mascula) i szerokolistnego (Dactylorhiza majalis), podkolana białego (Platanthera bifolia).

Z 9 gatunków objętych ochroną częściową na szczególną uwagę zasługują:
kopytnik zwyczajny (Asarum europaeum), naparstnica purpurowa (Digitalis purpurea), paprotka zwyczajna (Polypodium vulgare), kruszyna pospolita (Frangula alnus), marzanka wonna (Asperula odorata) i konwalia majowa (Convallaria majalis).

Ponadto występują tu gatunki z różnych odległych od siebie stref pochodzenia. Przedstawicielami elementu górskiego, reglowego jest tojeść gajowa (Lysimachia nemorum) i zaraza żółta (Orobanche flava), mające jedyne stanowisko w Sudetach. Gatunkiem subalpejskim jest szarota norweska (Gnaphalium norvegicum), a suboceanicznym m.in. pierwiosnka wyniosła (Primula elatior) i wiciokrzew pomorski (Lonicera peryclimenum).
Na obszarach źródliskowych i potokowych spotyka się mszaki (Bryophyta) i wątrobowce (Hepaticae).

Wśród nieleśnych ekosystemów lądowych parku najbardziej charakterystycznymi i zajmującymi największą powierzchnię są zbiorowiska łąkowo-pastwiskowe: łąki trzęślicowe, owsicowe, pastwiska z życicą i grzebienicą, zbiorowiska z kłosówką miękką oraz fragmenty łąk podmokłych i bagiennych. Największe obszarowo zgrupowanie ekosystemów łąkowych występuje na południe od wsi Łąka Prudnicka, na pozostałym obszarze zbiorowiska te są rozproszone tworząc z lasami, zadrzewieniami śródpolnymi i polami malownicze mozaiki krajobrazowe. Wśród nich na częściową ochronę rezerwatową zasługuje dobrze zachowany fragment łąki trzęślicowej "Łąki Krwiściągowe" z udziałem innych zespołów bagienno-łąkowych położony między Trzebinią a Chocimiem.

Ponadto na terenach łąkowych i łąkowo-leśnych proponuje się do utworzenia trzy użytki ekologiczne: łąkowo-leśny "Wieszczyna" we wsi Dębowiec, łąkowo-leśny "Harcówka" we wsi Konradów i kompleks łąkowy w górnym biegu Złotego Potoku.
Ekosystemy pól uprawnych stanowią niewielki procent całej powierzchni parku.

W granicach Parku Krajobrazowego "Góry Opawskie" znajduje się 7 zarejestrowanych pomników przyrody ożywionej, w tym: lipy drobnolistne (Tilia cordata), topole białe (Populus alba), dęby szypułkowe (Quercus robur) i daglezja zielona (Pseudotsuga menziesii). Na powierzchniach leśnych proponowanych do ochrony rezerwatowej zarejestrowano 12 drzew o cechach pomników przyrody, poza rezerwatami 24 drzewa, zaś 10 dorodnych egzemplarzy, w tym tulipanowiec amerykański (Liriodendron tulipifera) i wiąz górski (Ulnus glabra) w parkach podworskich.

Wyróżniono również kilka stanowisk dokumentacyjnych (pomników przyrody nieożywionej) ważnych dla dokumentowania budowy i zdarzeń geologicznych oraz celów dydaktyczno-poznawczych. Są to:

• sztolnie po eksploatacji złota przy promenadzie spacerowej w Głuchołazach oraz na urwistym brzegu przełomu Białej Głuchołaskiej i Bystrego Potoku;

• grupa odsłonięć warstw andelohorskich przy szosie prowadzącej z Jarnołtówka do Pokrzywnej;

• grupa odsłonięć skalnych o nazwie "Karolinki" stanowiących północną krawędź przełomowej doliny Złotego Potoku;

• grupa odsłonięć warstw andelohorskich "Karliki" przy drodze z Jarnołtówka na Biskupią Kopę;

• "Gwarkowa Perć" - kamieniołom po eksploatacji łupków w dolinie Bystrego Potoku;

• malowniczo usytuowany na dnie kamieniołomu staw "Żabie Oczko" w sąsiedztwie wzniesienia Olszak.

Niewielki fragment Gór Opawskich, jaki zajmuje park krajobrazowy, jest jedynym terenem górskim naszego województwa, który spełnia warunek unikalności fauny, a także jej znacznej różnorodności. Wysoki stopień zalesienia zapewnia naturalność zespołów zwierzęcych.

Wśród ssaków spotykamy jelenie (Cervus elaphus), sarny (Capreolus capreolus), daniele (Dama dama), dziki (Sus scrofa), lisy (Vulpes vulpes), zające (Lepus), kuny (Martes martes), wiewiórki (Sciurus vulgaris), łasice (Mustela nivalis), piżmaki (Ondatra zibethicus), tchórze (Mustela putorius) i borsuki (Meles meles). Dużą osobliwością są gryzonie: popielica (Glis glis) i orzesznica (Muscardinus avellanarius). Zaobserwowano 8 gatunków nietoperzy, będących w Polsce pod ścisłą ochroną gatunkową, m.in. podkowca małego (Rhinolophus hipposideros), nocka Natterera (Myotis nattereri), rudego (M. daubentoni) i dużego (M. myotis), mroczka pozłocistego (Eptesicus nilssoni), gacka brunatnego (Plecotus auritus).

Na terenie parku stwierdzono 107 gatunków ptaków lęgowych, 9 gatunków nielęgowych (na przelotach). Ścisłą ochroną gatunkową objętych jest 105 gatunków, m.in. bocian czarny (Ciconia nigra), puchacz (Bubo bubo), zimorodek (Alcedo atthis), pluszcz (Cinclus cinclus), dzięcioł zielonosiwy (Picus canus), średni (Picoides medius), dzięciołek (P. minor). Wyróżniono także 24 gatunki ptaków rzadko występujących na Śląsku.

Wśród 15 gatunków płazów 10 znajduje się pod ścisłą ochroną. Są to: salamandra plamista (Salamandra salamandra), traszki - grzebieniasta (Triturus cristatus), zwyczajna (T. vulgaris) i górska (T. alpestris), grzebiuszka ziemna (Pelobates fuscus), kumaki - nizinny (Bombina bombina) i górski (B. variegata), rzekotka drzewna (Hyla arborea) oraz ropuchy - szara (Bufo bufo) i zielona (B. viridis).

Do 6 gatunków gadów objętych ścisłą ochroną na tym terenie należy: gniewosz plamisty (Coronella austriaca), żmija zygzakowata (Vipera berus), zaskroniec (Natrix natrix), padalec (Anguis), jaszczurki - zwinka (Lacerta agilis) i żyworodna (L. vivipara).

Środowisko wodne parku charakteryzuje 14 gatunków ryb: kiełb (Gobio gobio), strzebla potokowa (Phoxinus phoxinus), głowacz pręgopłetwy (Coottus poecilopus) - pod ścisłą ochroną oraz piekielnica (Alburnoides bipunctatus), słonecznica (Leucaspius delineatus), okoń (Perca fluviatilis), szczupak (Esox lucius), lipień (Thymallus thymallus), pstrąg potokowy (Salmo trutta) i tęczowy (S. gairdneri).

Wśród owadów najciekawiej prezentują się paź królowej (Papilio machon) i rusałka (Vanessa). Ochroną otoczone są na Górze Chrobrego kopce mrowisk z ich mieszkańcami, wpływającymi na równowagę i higienę w biocenozach leśnych.

Badania nad pająkami w Górach Opawskich wykazały, że występuje tu 206 gatunków tych stawonogów. W tej liczbie jest 25 gatunków zupełnie nowych dla polskiej części Sudetów.

Jednym z ważniejszych elementów wpływających na walory krajobrazowe i turystyczne Parku Krajobrazowego "Góry Opawskie" są wartości kulturowe. Pozwalają one na zachowanie i rozwijanie tradycji oraz estetyki krajobrazu.

Rejon Gór Opawskich posiada bogate zasoby kulturowe. Osadnictwo na tych terenach sięga okresu wczesnego średniowiecza. Osady były przeważnie zakładane w dolinach wzdłuż cieków: Białej Głuchołaskiej, Złotego Potoku i Prudnika. Wartością przestrzennego układu tych wsi jest jednolity harmonijny charakter zabudowy, który niestety w ostatnich latach uległ zaburzeniu.

Jednym z najcenniejszych zespołów zabytkowych, zasługujących na ochronę i aktywizację turystyczną są pozostałości kopalnictwa złota z okresu średniowiecznego, zlokalizowane na terenie Głuchołaz oraz w rejonie Złotego i Bystrego Potoku. Są to stanowiska archeologiczne w postaci pozostałości szybów, hałd poeksploatacyjnych, płuczek i podziemnych sztolni. Nad rzeką Białą Głuchołaską, gdzie tworzy ona wyraźne zakole, powierzchnię 8,96 ha otoczono ochroną prawną jako rezerwat geologiczno-krajobrazowy "Nad Białką", powołany Rozporządzeniem Wojewody Opolskiego Nr P/6/99 z 1 marca 1999 r. Widoczne tu są reliktowe szyby po odkrywkowej eksploatacji żwirów i piasków złotonośnych w wieku XII i XIII. Zachowały się również liczne wykopy, usypiska i zwały przemytego materiału. Zróżnicowany morfologicznie teren porasta las świerkowo-bukowy, a pokrywę zielną tworzą zwarte płaty paproci, jeżyna i niecierpek.

Cennym zabytkiem jest zespół zabudowań klasztornych oo. Franciszkanów wraz z drogą krzyżową na Klasztornej Górze i kapliczki Drogi Krzyżowej na stokach Góry Chrobrego. Ciekawa jest również zabytkowa zabudowa uzdrowiskowa Głuchołaz (np. pensjonat "Polonia", sanatorium PKP) powstała w XIX wieku, kiedy z powodzeniem stosowano tu metody wodo- i przyrodolecznicze. W okresie tym na południowych stokach porośniętych lasami, dla rekreacji fizycznej letników i pensjonariuszy tworzono ścieżki, promenady oraz stawy, czego ślady pozostały do dnia dzisiejszego.

Na uwagę zasługują też parki podworskie w miejscowościach Jarnołtówek i Trzebinia, które są schronieniem dla licznych gatunków rzadkiej flory leśnej oraz miejscem gnieżdżenia się ptactwa i innych zwierząt.

Cennymi obiektami archeologicznymi są ruiny zamku średniowiecznego na Zamkowej Górze i grodzisko na Długocie w Lesie Prudnickim.

Przedstawione powyżej walory przyrodnicze i kulturowo-krajobrazowe dały podstawę do rozwoju turystyki na omawianym terenie, której intensywny rozkwit nastąpił już z końcem XIX wieku. Obecnie zwiedzanie Gór Opawskich ułatwiają dobrze oznaczone szlaki turystyczne i ścieżki przyrodniczo-dydaktyczne. Sieć znakowanych szlaków turystycznych jest jedną z najgęstszych w Sudetach i ma łączną długość 75 km.

Głównym i najdłuższym (35,6 km) jest szlak czerwony wiodący z Prudnika do Głuchołaz przez najciekawsze miejsca Gór Opawskich. Wokół przełomu Złotego Potoku biegnie niebieski, a najpopularniejszym szlakiem dojściowym do Schroniska PTTK "Pod Kopą Biskupią" jest żółty. Okrężnym szlakiem o charakterze spacerowym na Górze Parkowej jest niebieski szlak turystyczny o długości 6,3 km. Najciekawszym w okolicach Głuchołaz jest szlak żółty - "Złotych Górników" (5,1 km), powstały w latach 70-tych.
Materiał pochodzi ze strony Opolskich Parków Krajobrazowych http://www.opolskieparkikrajobrazowe.pl/
2004-03-18

 

 

 

 

W 1556 roku naliczono w Głuchołazach 104 mieszczan, natomiast w 1579 roku 152 gospodarstw domowych, co odpowiadało liczbie ok. 600 mieszkańców.

 

 

http://Lopyan.com/forum/profil...
mcafe espyware removal...
Weight Lost - 302...
free windows xp antivirus prot...
Repo Cars - 975...
The art of love is largely the...
The best thing to hold onto in...
Gangsters...
Profesjonalne wideofilmowanie ...

 

 

Wpisz Twój e-mail:


Wpisz e-mail znajomego:



 

 

 

 

 

 


Jeśli chcesz być powiadamiany o nowościach wpisz swój adres email





(c) 2004 glucholazy.info | Katalog firm | bilety lotnicze | Białka Tatrzańska | Bieszczady | Projektowanie stron www | mapa serwisu Historia Zabytki Artykuły Galeria Katalog www e-kartki CHAT Forum Księga Gości kamera Plan miasta dmoz linki a1 a2 a3 a4 a5 a6 a7 a8 a9 a10

Warning: Unknown: Your script possibly relies on a session side-effect which existed until PHP 4.2.3. Please be advised that the session extension does not consider global variables as a source of data, unless register_globals is enabled. You can disable this functionality and this warning by setting session.bug_compat_42 or session.bug_compat_warn to off, respectively in Unknown on line 0