2. Z Biskupiej Kopy do Pokrzywnej przez Srebrną Kopę i Zamkową Górę
2. Z Biskupiej Kopy do Pokrzywnej przez Srebrną Kopę i Zamkową Górę, zn.
czerwone, 7,1 km, suma podejść 155 m (↓720 m), 2.05 g. (↓2.40 g.).
Szlak biegnie najwyższym grzbietem Gór Opawskich. Już w latach 90. XIX w. prowadził przez Srebrną Kopę (dawne schronisko), jednak dla zmniejszenia stromizny częściowo poza granicą. E. Mecha w 1957 wyznakował szlak czerwony, biegnący jak obecny żółty (trasa 5) do Przełęczy Pod Zamkową Górą, a dalej dzisiejszą trasą.
Od wieży na pd., wzdłuż granicy państwa, wraz z zielonymi znakami czeskimi (trasa 29). Płaskim, nie zalesionym grzbietem (przed nami Kutny vrch 866 m i Solna hora 868 m w Zlatohorskiej vrchovinie), dochodzimy do nowego masztu przekaźnikowego i załamania granicy. Schodzimy stromą przecinką w świerkowym borze. Za wyrębem po czeskiej stronie osiągamy szlak żółty 5 na Przełęczy Pod Kopą (Mokrej, 711 m) - 15 min.
Idziemy mokrym zwykle duktem przez siodło i znowu wzdłuż granicy, trawiastą ścieżką w stronę Srebrnej Kopy. Szlak kluczy po zarastającym wyrębie, a potem znów przecinką doprowadza do zalesionego szczytu Srebrnej Kopy (785 m, 40 min.) obok resztek dawnego schroniska. Schodzimy stąd bardzo stromo, po kamieniach i śliskich korzeniach. W dali Zamkowa Góra (571 m), Moszczanka i Długota (457 m). Po kilku min. skręcamy w las do skrzyżowania duktów (w lewo trasa 19), skąd szlak zbiega z powrotem do granicy. Zejście łagodnieje, pojawiają się buki i Złodziejska Ścieżka ze szlakiem żółtym 5 (1 g.). Wąwozikiem przy granicy, a potem serpentynami, schodzimy na płaską Przełęcz Pod Zamkową Górą (Srebrną, 508 m) - ok. 1.10 g.
Stąd przez siodło w prawo, obok wiaty wypoczynkowej, pod stromy stok Zamkowej
Góry. Pniemy się kamienistym zboczem do grzbieciku, którym już łagodniej na otoczony wałami dawnego zamku szczyt Zamkowej Góry (571 m) - 1.25 g. Zimą przez drzewa widok na Srebrną i Biskupią Kopę, Przełęcz Pod Kopą, a za Doliną Bystrego Potoku -Pasterską Górę. Schodzimy przez drugą kulminację z łupkową skałką, a dalej bardzo stromo w prawo początkowym odcinkiem drogi, na małe siodełko, skąd nieco w prawo, przez charakterystyczny garb - Szyndzielową Kopę (533 m). Dalej dość stromą przecinką w dół, a na rozwidleniu duktów w prawo, do szlaku żółtego 5 - 1.45 g. Do celu jeszcze 20 minut.
3. Z Biskupiej Kopy do Jarnołtówka przez Grzebień, zn. czerwone, 4,4 km, suma podejść 0 m (4-535 m), 1.10 g. (4-1.55 g.).
Najkrótsze i najbardziej strome zejście z Biskupiej Kopy do Jarnołtówka, starą Grzebieniową Ścieżką. Przed I wojną świato¬wą niebiesko-żółty szlak prowadził do Jarnołtówka obok leżącej w Czechach kaplicy św. Antoniego. Erwin Mecha poprowadził szlak Bolkową Doliną na Przełęcz Pod Pasterką i dalej Drogą Amalii, jak obecny szlak 6. Przez ostatnie kilkanaście lal szlak wielokrotnie „ wędrował" ze ścieżki na ścieżkę (spotkamy przy różnych drogach stare znaki czerwone), a dzisiejszy przebieg ma od 1987.
Od wieży na szczycie Biskupiej Kopy idziemy wzdłuż granicy państwa na pn., skrajem wyrębu po czeskiej stronie — uroczy widok! Coraz stromiej, przecinką w świerkowym borze, schodzimy do Solnej Ścieżki i transformatora opodal schroniska „Pod Kopą Biskupią" (ok. 10 min). Stąd prosto. Na krańcu wyrównania grzbietu, zwanego Grzebień, gdzie sterta płytek łupkowych, skręcamy od granicy w rzadki las i zaraz rozpoczynamy mozolne zejście wysokopiennym borem z okazami buków. Nieco łagodniej wychodzimy na skraj mocno już zarośniętego wyrębu, zwanego Sercówką (20 min., drogą w prawo trasa 18). Tuż przed nim dwa pokaźne mrowiska. Już niewiele stąd widać: Olszak i las Osiek, a w dali zabudowania Szybowic, Nowego Lasu i in. wsi. Schodzimy do ładnego lasu bukowego opodal granicy. Stromą i kamienistą ścieżką, a niżej wprost w dół osiągamy Kijowa Drogę (trasa 19, 30 min.). Tuż za granicą znajdowała się znana przed wojną kaplica św. Antoniego.
Stąd bardzo stromo, a w rzadszym lesie, opodal młodnika, coraz łagodniej, w prawo. Na skrzyżowaniu w dół, mijając świerkowe i brzozowe zagajniki - dawne pola. Wkrótce łąka z widokiem na sanatorium „Ziemowit". Wychodzimy na pola i do żwirowej drogi (trasa 19, 50 min.). Przed nami Czapka (440 m), a za nią - Góra Parkowa (Chrobrego, 543 m).
Skręcamy w prawo, do asfaltowej drogi w Bolkowej Dolinie (trasa 18), którą w dół obok kilku starych domów Bolkowie. Za nami wyłania się Biskupia Kopa. Mijamy mostek na Bolkówce, potężną lipę - pomnik przyrody (obok krzyż), a dalej most na Złotym Potoku. Jesteśmy w Jarnołtówku, na skrzyżowaniu z figurą św. Jana Nepomucena (1.10 g). Do przystanku PKS ok. 100 m w prawo.
* 4. Z Jarnołtówka do Głuchołaz przez Górę Parkową, zn. czerwone, 10,9 km, suma podejść 260 m (↓320 m), 3 g. (↓3.25 g.).
Trasa zapoznaje z okolicami Głuchołaz. Czerwono-zielony szlak prowadził niegdyś przez cały grzbiet Góry Parkowej do znanej miejscowości turystycznej Rejviz w Czechach. Dojściu do Głuchołaz przez Skowronków przeszkadzała jeszcze po II wojnie granica państwa, dlatego E. Mecha poprowadził go szosą do Star owić i przez Średnią Kopą (1957). Obecny przebieg ma od pot. lat 80.
Z przystanku PKS w Jarnołtówku dochodzimy do skrzyżowania z figurą św. Jana Nepomucena, gdzie znaki czerwone. Razem z nimi przez wieś, a za pocztą do kościoła paraf. Obok cmentarza na pola, wpierw w stronę Czapki (440 m), a potem serpentyną. Piękny widok (por. rysunek). Droga obrzeżona czereś¬niami kieruje się na zach. Za grzbietem Czapki (przed wojną granica z Czechosłowacją) schodzimy do malutkiego Skowronkowa (25 min). Obok starych lip wychodzimy na pola w rozległym obniżeniu. Widok poszerza się o okolice Zlatych Hor. W lasku za białą kapliczką skręcamy w prawo, obok dawnych piaskowni - śmietników. Miedzą, wzdłuż zagajników i ogrodzonego sadu osiągamy skraj zabudowań Konradowa. Idziemy w prawo, a przed domami w lewo, w stronę przejścia granicznego i strażnicy, przed wojną sławnej gospody „Golf von Florenz" (50 min.).
Z szosy do Zlatych Hor zbaczamy w stronę ciemnego grzbietu Góry Parkowej za drogowskazem „Podlesie" (obok przystanek PKS). W dole wieże Głuchołaz. Pod lasem, poprzeczną drogą w prawo (1.15 g., prosto trasy 13, 14), a po chwili w górę. Przecinką w mrocznym borze, na przemian stromo i łagodnie, dochodzimy do szczytu Tylnej Kopy (535 m, 1.35 g.). Odtąd schodzimy na pn., dość stromo do drogi z Podlesia (trasa 13) i szlaku niebieskiego 10 - ok. 1.40-1.42 g. Jesteśmy na Siodle (502 m).
Podchodzimy skrajem młodnika i starodrzewu z sosnami. Po chwili z lewej szczyt Średniej Kopy (543 m, 1.50 g.) -ograniczony widok na Biskupią Kopę. Zagłę¬biamy się w ponury bór świerkowy, przetykany niekiedy kępami buków. Na małym siodełku spotykamy poprzeczną drogę i krótkim, dość stromym podejściem wychodzimy na Przednią Kopę (495 m) ze zgliszczami Domu Wyciecz¬kowego „Góra Chrobrego" - 2.10 g., szlak żółty 11. Nieco niżej kaplica św. Anny.
Wchodzimy na taras, skąd schodami, a potem bardzo stromą drogą w wąwozie. Wkrótce spotykamy szlaki 10 i 13 na Drodze Krzyżowej (2.25 g.). Mijamy kapliczki, schodząc ładną buczyną. Po chwili Droga Gór¬na Świńska z drugą częścią szlaku niebieskiego 10 (2.30 g). Błotnistym parowem dochodzimy do 1 stacji Drogi Krzyżowej. Osiągamy asfalt i obok ładnego parowu tory kolejowe. Za nimi placyk z „amorkiem" i węzłem szlaków w Głu¬chołazach Zdroju - 2.40 g. (trasy 10 -13).
Idziemy Aleją Jana Pawła II, obok hotelu „Sudety", poczty i zakładów „Omex". Za mostkiem na Kletnicy ul. Powstańców Śląskich (szosa do Pokrzywnej). Stąd ul. Bohaterów Warszawy obok liceum i kościoła młodzieżowego, do głównego w Głuchołazach skrzyżowania, gdzie w prawo ul. M. Skłodowskiej-Curie, a za szpitalem ul. Warszawską. Obok stacji benzynowej dochodzimy do dworców PKS i PKP Głuchołazy Miasto - 3 g.
$ 5. Z Pokrzywnej do schroniska „Pod Kopą Biskupią", zn. żółte, 7,6 km, suma podejść 485 m (↓20 m), 2.25 g. (↓2 g.).
Tędy zwykle wchodzi się po raz pierwszy na Kopę, choć szlak (biało-czerwony) wyznakowano dopiero w latach 20. z Nowej Wsi przez Przełęcz Pod Zamkowa Góra i
Przełęcz Pod Kopą. Przechodził on obok popularnej, a dziś nie istniejącej „ Pucklerbaude " pod Zamkową Górą. Do lat 70. znaki biegły ze stacji kolejowej przez „ centrum " Pokrzywnej i Saperską Drogą.
Wyruszamy z Kempingu „REMI" ze znakami czerwonymi 2 i niebieskimi 9 przez mostek na Złotym Potoku i obok zalewu na parking, gdzie wejście na teren kąpieliska. Wkraczamy w Prudnicki Las (w prawo trasa 9), podchodząc łagodnie stokiem Szyndzielowej Kopy (533 m). Garb widoczny z lewej zwano dawniej Gołębim Wzgórzem. Poprzeczną drogą skręcamy w lewo (trasa 21b), wąwozikiem do następnego skrzyżowania, skąd w prawo parowem - korytem potoczku. Pniemy się do kolejnego poprzecznego duktu - ok. 25 min. Szlak czerwony 2 biegnie prosto, a my w prawo, trawersem pn. stoku Szyndzielowej Kopy. Za zarastającą polaną i rozdrożem, gdzie znów w prawo, obniżamy się pięknym borem świerkowo-jodłowym w stronę Doliny Bystrego Potoku. Wkrótce spotykamy Saperską Drogę (40 min., trasa 17a). Idziemy nią w górę nad głęboką doliną, powyżej rezerwatu przyrody „Cicha Kotlina". Piękny las dębowy z domieszką buka i sosny. Na przeciw¬ległym stoku Pasterskiej Góry widać dawną leśniczówkę Na Anusi. Po kilkunastu min. dość monotonnego podejścia wychodzimy na szeroką Przełęcz Pod Zamkową Górą (Srebrną, 508 m, 1.05 g.). Od strony Zamkowej Góry dochodzi szlak czerwony 2.
Idziemy ze znakami czerwonymi do granicy państwa, a potem stromo w górę serpentynami Złodziejskiej Ścieżki. Za małym wąwozikiem - rozdroże: szlak 2 biegnie na Srebrną Kopę (ok. 1.20 g.). My - na prawo od granicy, monotonnie w górę, dość już wysoko nad doliną, w poprzek rozłożystej Srebrnej Kopy (785 m). Drogę urozmaicają piękne lasy bukowe rezerwatu przyrody „Cicha Kotlina". Za zakrętem stromiej i wnet skrzyżowanie dróg z wiatą wypoczynkową i strumykiem - 1.40 g., trasa 19. Wkraczamy odtąd w mroczny bór świerkowy z okazami jodły. Podejście stopniowo łagodnieje, natrafiamy na skraj dużego, zarastającego wyrębu. Wkrótce spotykamy znów szlak czerwony 2 i granicę na podmokłej zwykle Przełęczy Pod Kopą (Mokrej, 711 m, 2 g.).
Przy końcu siodła w prawo Górną Drogą, lecz zaraz w trawers stoków Kopy. Wznosimy się coraz łagodniej poniżej podszczytowej
polany. Za źródełkiem osiągamy skraj polanki
schronisko „Pod Kopą Biskupią" - 2.25 g.
czerwone, 7,1 km, suma podejść 155 m (↓720 m), 2.05 g. (↓2.40 g.).
Szlak biegnie najwyższym grzbietem Gór Opawskich. Już w latach 90. XIX w. prowadził przez Srebrną Kopę (dawne schronisko), jednak dla zmniejszenia stromizny częściowo poza granicą. E. Mecha w 1957 wyznakował szlak czerwony, biegnący jak obecny żółty (trasa 5) do Przełęczy Pod Zamkową Górą, a dalej dzisiejszą trasą.
Od wieży na pd., wzdłuż granicy państwa, wraz z zielonymi znakami czeskimi (trasa 29). Płaskim, nie zalesionym grzbietem (przed nami Kutny vrch 866 m i Solna hora 868 m w Zlatohorskiej vrchovinie), dochodzimy do nowego masztu przekaźnikowego i załamania granicy. Schodzimy stromą przecinką w świerkowym borze. Za wyrębem po czeskiej stronie osiągamy szlak żółty 5 na Przełęczy Pod Kopą (Mokrej, 711 m) - 15 min.
Idziemy mokrym zwykle duktem przez siodło i znowu wzdłuż granicy, trawiastą ścieżką w stronę Srebrnej Kopy. Szlak kluczy po zarastającym wyrębie, a potem znów przecinką doprowadza do zalesionego szczytu Srebrnej Kopy (785 m, 40 min.) obok resztek dawnego schroniska. Schodzimy stąd bardzo stromo, po kamieniach i śliskich korzeniach. W dali Zamkowa Góra (571 m), Moszczanka i Długota (457 m). Po kilku min. skręcamy w las do skrzyżowania duktów (w lewo trasa 19), skąd szlak zbiega z powrotem do granicy. Zejście łagodnieje, pojawiają się buki i Złodziejska Ścieżka ze szlakiem żółtym 5 (1 g.). Wąwozikiem przy granicy, a potem serpentynami, schodzimy na płaską Przełęcz Pod Zamkową Górą (Srebrną, 508 m) - ok. 1.10 g.
Stąd przez siodło w prawo, obok wiaty wypoczynkowej, pod stromy stok Zamkowej
Góry. Pniemy się kamienistym zboczem do grzbieciku, którym już łagodniej na otoczony wałami dawnego zamku szczyt Zamkowej Góry (571 m) - 1.25 g. Zimą przez drzewa widok na Srebrną i Biskupią Kopę, Przełęcz Pod Kopą, a za Doliną Bystrego Potoku -Pasterską Górę. Schodzimy przez drugą kulminację z łupkową skałką, a dalej bardzo stromo w prawo początkowym odcinkiem drogi, na małe siodełko, skąd nieco w prawo, przez charakterystyczny garb - Szyndzielową Kopę (533 m). Dalej dość stromą przecinką w dół, a na rozwidleniu duktów w prawo, do szlaku żółtego 5 - 1.45 g. Do celu jeszcze 20 minut.
3. Z Biskupiej Kopy do Jarnołtówka przez Grzebień, zn. czerwone, 4,4 km, suma podejść 0 m (4-535 m), 1.10 g. (4-1.55 g.).
Najkrótsze i najbardziej strome zejście z Biskupiej Kopy do Jarnołtówka, starą Grzebieniową Ścieżką. Przed I wojną świato¬wą niebiesko-żółty szlak prowadził do Jarnołtówka obok leżącej w Czechach kaplicy św. Antoniego. Erwin Mecha poprowadził szlak Bolkową Doliną na Przełęcz Pod Pasterką i dalej Drogą Amalii, jak obecny szlak 6. Przez ostatnie kilkanaście lal szlak wielokrotnie „ wędrował" ze ścieżki na ścieżkę (spotkamy przy różnych drogach stare znaki czerwone), a dzisiejszy przebieg ma od 1987.
Od wieży na szczycie Biskupiej Kopy idziemy wzdłuż granicy państwa na pn., skrajem wyrębu po czeskiej stronie — uroczy widok! Coraz stromiej, przecinką w świerkowym borze, schodzimy do Solnej Ścieżki i transformatora opodal schroniska „Pod Kopą Biskupią" (ok. 10 min). Stąd prosto. Na krańcu wyrównania grzbietu, zwanego Grzebień, gdzie sterta płytek łupkowych, skręcamy od granicy w rzadki las i zaraz rozpoczynamy mozolne zejście wysokopiennym borem z okazami buków. Nieco łagodniej wychodzimy na skraj mocno już zarośniętego wyrębu, zwanego Sercówką (20 min., drogą w prawo trasa 18). Tuż przed nim dwa pokaźne mrowiska. Już niewiele stąd widać: Olszak i las Osiek, a w dali zabudowania Szybowic, Nowego Lasu i in. wsi. Schodzimy do ładnego lasu bukowego opodal granicy. Stromą i kamienistą ścieżką, a niżej wprost w dół osiągamy Kijowa Drogę (trasa 19, 30 min.). Tuż za granicą znajdowała się znana przed wojną kaplica św. Antoniego.
Stąd bardzo stromo, a w rzadszym lesie, opodal młodnika, coraz łagodniej, w prawo. Na skrzyżowaniu w dół, mijając świerkowe i brzozowe zagajniki - dawne pola. Wkrótce łąka z widokiem na sanatorium „Ziemowit". Wychodzimy na pola i do żwirowej drogi (trasa 19, 50 min.). Przed nami Czapka (440 m), a za nią - Góra Parkowa (Chrobrego, 543 m).
Skręcamy w prawo, do asfaltowej drogi w Bolkowej Dolinie (trasa 18), którą w dół obok kilku starych domów Bolkowie. Za nami wyłania się Biskupia Kopa. Mijamy mostek na Bolkówce, potężną lipę - pomnik przyrody (obok krzyż), a dalej most na Złotym Potoku. Jesteśmy w Jarnołtówku, na skrzyżowaniu z figurą św. Jana Nepomucena (1.10 g). Do przystanku PKS ok. 100 m w prawo.
* 4. Z Jarnołtówka do Głuchołaz przez Górę Parkową, zn. czerwone, 10,9 km, suma podejść 260 m (↓320 m), 3 g. (↓3.25 g.).
Trasa zapoznaje z okolicami Głuchołaz. Czerwono-zielony szlak prowadził niegdyś przez cały grzbiet Góry Parkowej do znanej miejscowości turystycznej Rejviz w Czechach. Dojściu do Głuchołaz przez Skowronków przeszkadzała jeszcze po II wojnie granica państwa, dlatego E. Mecha poprowadził go szosą do Star owić i przez Średnią Kopą (1957). Obecny przebieg ma od pot. lat 80.
Z przystanku PKS w Jarnołtówku dochodzimy do skrzyżowania z figurą św. Jana Nepomucena, gdzie znaki czerwone. Razem z nimi przez wieś, a za pocztą do kościoła paraf. Obok cmentarza na pola, wpierw w stronę Czapki (440 m), a potem serpentyną. Piękny widok (por. rysunek). Droga obrzeżona czereś¬niami kieruje się na zach. Za grzbietem Czapki (przed wojną granica z Czechosłowacją) schodzimy do malutkiego Skowronkowa (25 min). Obok starych lip wychodzimy na pola w rozległym obniżeniu. Widok poszerza się o okolice Zlatych Hor. W lasku za białą kapliczką skręcamy w prawo, obok dawnych piaskowni - śmietników. Miedzą, wzdłuż zagajników i ogrodzonego sadu osiągamy skraj zabudowań Konradowa. Idziemy w prawo, a przed domami w lewo, w stronę przejścia granicznego i strażnicy, przed wojną sławnej gospody „Golf von Florenz" (50 min.).
Z szosy do Zlatych Hor zbaczamy w stronę ciemnego grzbietu Góry Parkowej za drogowskazem „Podlesie" (obok przystanek PKS). W dole wieże Głuchołaz. Pod lasem, poprzeczną drogą w prawo (1.15 g., prosto trasy 13, 14), a po chwili w górę. Przecinką w mrocznym borze, na przemian stromo i łagodnie, dochodzimy do szczytu Tylnej Kopy (535 m, 1.35 g.). Odtąd schodzimy na pn., dość stromo do drogi z Podlesia (trasa 13) i szlaku niebieskiego 10 - ok. 1.40-1.42 g. Jesteśmy na Siodle (502 m).
Podchodzimy skrajem młodnika i starodrzewu z sosnami. Po chwili z lewej szczyt Średniej Kopy (543 m, 1.50 g.) -ograniczony widok na Biskupią Kopę. Zagłę¬biamy się w ponury bór świerkowy, przetykany niekiedy kępami buków. Na małym siodełku spotykamy poprzeczną drogę i krótkim, dość stromym podejściem wychodzimy na Przednią Kopę (495 m) ze zgliszczami Domu Wyciecz¬kowego „Góra Chrobrego" - 2.10 g., szlak żółty 11. Nieco niżej kaplica św. Anny.
Wchodzimy na taras, skąd schodami, a potem bardzo stromą drogą w wąwozie. Wkrótce spotykamy szlaki 10 i 13 na Drodze Krzyżowej (2.25 g.). Mijamy kapliczki, schodząc ładną buczyną. Po chwili Droga Gór¬na Świńska z drugą częścią szlaku niebieskiego 10 (2.30 g). Błotnistym parowem dochodzimy do 1 stacji Drogi Krzyżowej. Osiągamy asfalt i obok ładnego parowu tory kolejowe. Za nimi placyk z „amorkiem" i węzłem szlaków w Głu¬chołazach Zdroju - 2.40 g. (trasy 10 -13).
Idziemy Aleją Jana Pawła II, obok hotelu „Sudety", poczty i zakładów „Omex". Za mostkiem na Kletnicy ul. Powstańców Śląskich (szosa do Pokrzywnej). Stąd ul. Bohaterów Warszawy obok liceum i kościoła młodzieżowego, do głównego w Głuchołazach skrzyżowania, gdzie w prawo ul. M. Skłodowskiej-Curie, a za szpitalem ul. Warszawską. Obok stacji benzynowej dochodzimy do dworców PKS i PKP Głuchołazy Miasto - 3 g.
$ 5. Z Pokrzywnej do schroniska „Pod Kopą Biskupią", zn. żółte, 7,6 km, suma podejść 485 m (↓20 m), 2.25 g. (↓2 g.).
Tędy zwykle wchodzi się po raz pierwszy na Kopę, choć szlak (biało-czerwony) wyznakowano dopiero w latach 20. z Nowej Wsi przez Przełęcz Pod Zamkowa Góra i
Przełęcz Pod Kopą. Przechodził on obok popularnej, a dziś nie istniejącej „ Pucklerbaude " pod Zamkową Górą. Do lat 70. znaki biegły ze stacji kolejowej przez „ centrum " Pokrzywnej i Saperską Drogą.
Wyruszamy z Kempingu „REMI" ze znakami czerwonymi 2 i niebieskimi 9 przez mostek na Złotym Potoku i obok zalewu na parking, gdzie wejście na teren kąpieliska. Wkraczamy w Prudnicki Las (w prawo trasa 9), podchodząc łagodnie stokiem Szyndzielowej Kopy (533 m). Garb widoczny z lewej zwano dawniej Gołębim Wzgórzem. Poprzeczną drogą skręcamy w lewo (trasa 21b), wąwozikiem do następnego skrzyżowania, skąd w prawo parowem - korytem potoczku. Pniemy się do kolejnego poprzecznego duktu - ok. 25 min. Szlak czerwony 2 biegnie prosto, a my w prawo, trawersem pn. stoku Szyndzielowej Kopy. Za zarastającą polaną i rozdrożem, gdzie znów w prawo, obniżamy się pięknym borem świerkowo-jodłowym w stronę Doliny Bystrego Potoku. Wkrótce spotykamy Saperską Drogę (40 min., trasa 17a). Idziemy nią w górę nad głęboką doliną, powyżej rezerwatu przyrody „Cicha Kotlina". Piękny las dębowy z domieszką buka i sosny. Na przeciw¬ległym stoku Pasterskiej Góry widać dawną leśniczówkę Na Anusi. Po kilkunastu min. dość monotonnego podejścia wychodzimy na szeroką Przełęcz Pod Zamkową Górą (Srebrną, 508 m, 1.05 g.). Od strony Zamkowej Góry dochodzi szlak czerwony 2.
Idziemy ze znakami czerwonymi do granicy państwa, a potem stromo w górę serpentynami Złodziejskiej Ścieżki. Za małym wąwozikiem - rozdroże: szlak 2 biegnie na Srebrną Kopę (ok. 1.20 g.). My - na prawo od granicy, monotonnie w górę, dość już wysoko nad doliną, w poprzek rozłożystej Srebrnej Kopy (785 m). Drogę urozmaicają piękne lasy bukowe rezerwatu przyrody „Cicha Kotlina". Za zakrętem stromiej i wnet skrzyżowanie dróg z wiatą wypoczynkową i strumykiem - 1.40 g., trasa 19. Wkraczamy odtąd w mroczny bór świerkowy z okazami jodły. Podejście stopniowo łagodnieje, natrafiamy na skraj dużego, zarastającego wyrębu. Wkrótce spotykamy znów szlak czerwony 2 i granicę na podmokłej zwykle Przełęczy Pod Kopą (Mokrej, 711 m, 2 g.).
Przy końcu siodła w prawo Górną Drogą, lecz zaraz w trawers stoków Kopy. Wznosimy się coraz łagodniej poniżej podszczytowej
polany. Za źródełkiem osiągamy skraj polanki
schronisko „Pod Kopą Biskupią" - 2.25 g.
2004-08-22
