Szlaki znakowane Gór Opawskich pozwalają dotrzeć do wszystkich prawie najciekawszych miejsc. Latem 1997, po dziesięciu latach, Oddział PTTK w Głuchołazach odnowił znakowania, a w tym roku zamierza założyć nowe drogowskazy. Także czeskie szlaki są dobrze utrzymane. Na drogowskazach czeskich podawane są, zamiast czasu przejścia, odległości w kilometrach. Sieć szlaków znakowanych ma długość 75 km (razem z czeskim 81 km) i jest jedną z najgęstszych w Sudetach. Największe węzły szlaków znakowanych znajdują się w Pokrzywnej (kemping „REMI"), Jarnołtówku, Głuchołazach Zdroju i przy Schronisku PTTK „Pod Kopą Biskupią". Wzdłuż niektórych szlaków biegną ścieżki przyrodnicze. W przewodniku opisano wszystkie szlaki znakowane Gór Opawskich (13 tras), 21 tras nie znakowanych, oraz 3 szlaki na Přičny vrch k. Zlatych Hor. Szlak czerwony (trasy 1, 2, 3, 4) umożliwia poznanie najważniejszych atrakcji Gór Opawskich. Można go przebyć w ciągu jednego dnia (9-10 godzin). Trasa ta ma stare tradycje, tuż przed II wojną światową przez Głuchołazy, Biskupią Kopę i Prudnik biegł „krajowy szlak turystyczny" z Saary na Górę Św. Anny (jednak tego fragmentu nie zdążono wyznakować). Kilkanaście lat temu chciano przedłużyć znaki przez Gierałcice do Paczkowa, dla połączenia z Głównym Szlakiem Sudeckim. „Mówią, że kto nie zaznał czaru tej ścieżki, ten i uroku Gór Opawskich nie poznał" – pisze o szlaku niebieskim (trasy 8 i 9) F. Kremser. Znajdziemy tutaj namiastkę wspinaczki po skalach i piękne krajobrazy. Ciekawe, że szlak wokół przełomu Złotego Potoku powstał dopiero po II woj¬nie światowej. Przeszkodą było przypuszczalnie to, że las na stokach przełomu należał do mieszkańców Jarnołtówka i Pokrzywnej.
    Szlaki nie znakowane opisano dość pobieżnie, aby zostawić miłośnikom samodzielnej wędrówki choć trochę przyjemności z własnego „odkrywania" drogi. Wielka powódź w lipcu 1997 uszkodziła niektóre odcinki szlaków. Stromsze ścieżki zmieniły się miejscami w małe parowy, woda zabrała część promenady w Głuchołazach (trasa II) i most przy trasie 12. Szlaki w Dolinie Bystrego Potoku (7 i 9) prowadzą teraz częściowo łożyskiem potoku. Każdy opisany szlak pieszy jest oznaczony numerem (1-36). Warianty tras oznaczyłem a, b. Przed każdym opisem podałem skrócony przebieg szlaku, czas przejścia, długość i sumę podejść w obu kierunkach (z powrotem: ↓). Czasy przejścia są obliczone dla przeciętnego turysty, jednak bez odpoczynków czy zwiedzania zabytków, co każdy powinien uwzględnić, planując wycieczkę. Użyłem często stosowany sposób zapisu czasu, np. 1.30 g. znaczy 1 godz. 30 min., a 1.50 g. - 1 godz. 50 min. Trasy przydatne dla narciarzy oznaczyłem przed opisem symbolem N, a dla rowerzystów R.